από το μνημόσυνο του γέροντα 2018
ΚΕΦΑΛΑΙΑ
1  Ο Χριστός και ο Αντίχριστος
2  Ο προφήτης και οι ψευδοπροφήτες
3  Απαγωγέας Αγίων και αντικείμενος μίμος προφητών
4  Η αυταπάτη του Διαβόλου
 
Ο Αντίχριστος πρόκειται να εμφανιστεί, ο Αντίχριστος είναι Έλληνας, μεγάλες ανακατατάξεις έρχονται, ζούμε σε εποχή όπου πρόκειται να γίνουμε μάρτυρες συνταρακτικών γεγονότων, οι προφητείες λένε καθαρά ότι στις ημέρες μας θα δούμε ακόμη και αυτόν τον Αντίχριστο, μέγα γεγονός πρόκειται να πραγματοποιηθεί σύντομα με το οποίο όλη η οικουμένη θα συγκλονιστεί.
Αυτά και παρόμοια ακούγονται σε όλους τους αιώνες, σε κάθε εποχή εμφανίζονταν διάφοροι οι οποίοι διατείνονταν ότι μας αποκαλύπτουν τον επικείμενο ερχομό του Αντίχριστου, ότι μας μιλάνε εκ Θεού, ότι ο Θεός τους αποκάλυψε την ώρα του Τέλους. 
Διάβασε αυτή την ανάρτηση και μάθε ότι 
όλοι αυτοί είναι αχρείαστοι αφού εσύ είσαι ο προφήτης

Ο Χριστός και ο Αντίχριστος
Σε αυτό το κεφάλαιο θα δούμε κάποια λιγοστά για το φοβερό πρόσωπο του Αντίχριστου ο οποίος περιγράφεται με τα πιο μελανά χρώματα στην Βίβλο.
Τον βλέπουμε να παρουσιάζεται σαν
Ξεδιάντροπος, πολυμήχανος και αρχηγός της ραδιουργίας
καὶ ἐπ᾿ ἐσχάτων τῆς βασιλείας αὐτῶν, πληρουμένων τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν, ἀναστήσεται βασιλεὺς ἀναιδὴς προσώπῳ καὶ συνίων προβλήματα καὶ κραταιὰ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ καὶ θαυμαστὰ διαφθερεῖ καὶ κατευθυνεῖ καὶ ποιήσει καὶ διαφθερεῖ ἰσχυροὺς καὶ λαὸν ἅγιον. Δαν. 8,23-24
Κατά το τέλος της βασιλείας αυτών, όταν πλέον θα έχουν φθάσει εις την πληρότητά των οι αμαρτίες τους, θα εμφανισθεί ένας αδιάντροπος βασιλεύς, πανούργος και πολυμήχανος. Θα έχει μεγάλη δύναμη, θα επιφέρει καταστροφές. Θα πράττει ο,τι θέλει και θα καταστρέψει ισχυρούς λαούς και αυτόν ακόμη τον άγιο λαό του Θεού.
Ο μεγαλύτερος δόλιος και ο μέγιστος απατεώνας
στήσεται ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ· ἐξουδενώθη, καὶ οὐκ ἔδωκαν ἐπ᾿ αὐτὸν δόξαν βασιλείας· καὶ ἥξει ἐν εὐθηνίᾳ καὶ κατισχύσει βασιλείας ἐν ὀλισθήμασι. Δαν. 11,21
Θα έλθει άλλος στην θέση του. Αυτός όμως θα είναι εξουδενωμένος και δεν θα αποδώσουν σε αυτόν βασιλική δόξαν Εν τούτοις θα έλθει με πλούτο πολύ και δια δολίων τρόπων θα κυριαρχήσει επί του βασιλείου του.
Ο υιός της απώλειας, εχθρός και αντίπαλος του Θεού και της αλήθειας
μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός. Β Θεσ. 2,3-4
Λάβετε τα μέτρα σας να μη σας εξαπατήσει κανείς κατά κανένα τρόπο, διότι η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου δεν θα έλθει, εάν προηγουμένως δεν έλθει η αποσκίρτηση πολλών από την πίστη και δεν φανερωθεί ο άνθρωπος, ο κατ' εξοχήν αμαρτωλός και υποκινητής προς κάθε αμαρτία, ο γιος της απώλειας, ο εχθρός και αντίπαλος του Θεού και της αληθείας και ο οποίος θα εξυψώνει τον εαυτό του και θα τον θέτει παραπάνω από κάθε άλλον που ονομάζεται Θεός ή από κάθε άλλον που θα απολαμβάνει σεβασμό και λατρεία εκ μέρους των ανθρώπων. Τόσο δε πολύ αλαζονεία θα έχει, ώστε θα καθίσει σαν θεός στον ναό του Θεού και θα προσπαθεί με πονηρά και δόλια τεχνάσματα να αποδείξει ότι είναι Θεός.
Ο μεγαλύτερος μυστικιστής αποκρυφιστής και μάγος όλων των εποχών
Καὶ τὸ θηρίον ὃ εἶδον ἦν ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ καὶ ἐξουσίαν μεγάλην·. Αποκ. 13,2
Και ο δράκοντας έδωσε σε αυτό το θηρίο την δύναμη του και τον θρόνο του και την μεγάλη εξουσία του.

Ο Διάβολος είναι αντικείμενος δηλαδή αντίθετος στον Χριστό αλλά ταυτόχρονα και απατεώνας, έτσι θα έχουμε μεν ομοιότητες Αντιχρίστου με τον Χριστό αλλά αυτές όμως θα είναι φαινομενικές, δηλαδή ψεύτικες και προς παραπλάνηση. Είναι πάρα πολλές οι ψευδοομοιότητες που θα έχει ο Αντίχριστος με τον Χριστό, ιδού ορισμένες.
Ο Χριστός γεννήθηκε από την Παρθένο ο Αντίχριστος θα γεννηθεί από πόρνη η οποία όμως θα φαίνεται αγνή. Από τους Εβραίους προήλθε κατά σάρκα ο Χριστός από τους Εβραίους θα προέλθει και ο Αντίχριστος, θα είναι από την φυλή του Δαν. Από τους Εβραίους ξεκίνησε ο Χριστός να κηρύττει, από τους Εβραίους θα ξεκινήσει και ο αντίχριστος. Θα περιτμηθεί και αυτός όπως ο Χριστός για να φαίνεται ενάρετος αλλά στην πραγματικότητα θα είναι πλάνος και μισάνθρωπος.
Με λιοντάρι παρομοιάζεται ο Χριστός διότι είναι βασιλιάς αλλά και διότι κατάγεται από τον βασιλιά Δαυίδ, με λιοντάρι θα παρομοιάζει τον εαυτό του και ο Αντίχριστος επειδή θα θέλει να μοιάζει στον Χριστό αλλά και να πλασάρει εαυτόν σαν ευγενούς καταγωγής όμως στην πραγματικότητα αυτό δεν θα ισχύει. Ο Χριστός ήρθε για να μας βγάλει από το σκοτάδι και την πνευματική τύφλωση που επήλθε από την πτώση, ο Αντίχριστος θα λέει το ίδιο, ότι θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στο πνευματικό φως, στην πραγματικότητα θα έρθει για να φέρει το σκοτάδι και να κάνει υπόδουλους τους ανθρώπους.
Ο Χριστός εμφανίστηκε ταπεινός, ο Αντίχριστος στην αρχή θα είναι ταπεινός αλλά μετά θα εκλύσει το μένος του. Ο Χριστός είναι ο καλός Ποιμένας, ο Αντίχριστος θα έρθει και σαν θρησκευτικός αρχηγός ο οποίος θα θέλει να οδηγήσει σαν τον καλός ποιμένας στην ασφάλεια το ποίμνιο, δηλαδή την ανθρωπότητα, αλλά στην πραγματικότητα θα οδηγεί στην απώλεια. Βασιλιάς είναι ο Χριστός το ίδιο θα θέλει να γίνει και ο Αντίχριστος, εκτός από θρησκευτικός αρχηγός θα στεφθεί και πολιτικός παγκόσμιος κυβερνήτης, στην πραγματικότητα όμως θα είναι βασιλεύς τρόμου. Ο Χριστός είναι αναμάρτητος, κατά ψευδοομοιότητα ο Αντίχριστος θα φαίνεται αγαθός αλλά θα είναι ο κατεξοχήν άνθρωπος της αμαρτίας. Ο Χριστός ήρθε στο όνομα του Πατρός, ο Αντίχριστος θα έρθει στο όνομα το δικό του. Τον Χριστό ανέδειξε ο Πατήρ, ο Αντίχριστος θα αναδείξει τον εαυτό του με τα ψευτοθαύματα. Ο Χριστός κατεβαίνει από τον ουρανό ο Αντίχριστος θα φαίνεται "ουράνιος" αλλά θα έρχεται από την άβυσσο. Ο Χριστός είναι ο υιός Θεού ο οποίος ήρθε για να σώσει, ο Αντίχριστος θα είναι ο υιός της απωλείας ο οποίος θα έρθει για να παρασύρει στην κόλαση.
Όπως ο Χριστός κάλεσε αποστόλους και οικοδόμησε την εκκλησία διαμέσω της οποίος σώζει, έτσι και ο Διάβολος θα έχει τους ψευδαποστόλους δημιουργώντας σατανικό οικοδόμημα το οποίο οδηγεί στην απώλεια και όποιος δεν τον ακολουθήσει θα διώκεται. Ο Χριστός μάζεψε τους διασκορπισμένους από την αποστασία ανθρώπους, ο Διάβολος διαμέσω του Αντιχρίστου θα μαζέψει τους διασκορπισμένους Εβραίους οι οποίοι θα τον υποστηρίξουν.
Ο Χριστός στην πορεία του επιτέλεσε σημεία το ίδιο θα κάνει και ο Διάβολος, θα επιτελέσει ψευτοσημεία με τον Αντίχριστο. Στην αρχή θα κερδίσει την εμπιστοσύνη του λαού διότι θα κάνει διάφορα υπερφυσικά σημεία ενώ θα φαίνεται φιλάνθρωπος, ειρηνοποιός, ταπεινός, αφιλάργυρος.
Θα επιδιώξει οι άνθρωποι να λένε και για αυτόν ότι είπαν για τον Χριστό , δηλαδή ότι δεν έχει υπάρξει κανείς άλλος σήμερα ούτε χτες σαν αυτόν ούτε έχει μιλήσει με τέτοια σοφία άλλος ποτέ, οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. Με την παράσταση που θα δίνει θα καταφέρει να πλανήσει πολύ κόσμο, αυτό διότι ξανά θα επιδιώξει σαν τον Χριστό να γίνει βασιλιάς με λαϊκή απαίτηση, να πουν και για αυτόν ὡσαννά, δηλαδή, σώσε μας. Άνθρωποι πολλοί θα πλανηθούν ζητώντας να γίνει Βασιλιάς, όμως αυτός θα αρνείται στην αρχή διότι θα θέλει να φανεί ταπεινός, κατόπιν όμως θα αποδεχθεί την θέση. Μετά που θα έχει ανέβει στην αρχηγία της παγκόσμιας εξουσίας θα δείξει το αληθινό του πρόσωπο. Μανιασμένα θα επιτεθεί εναντίων της Εκκλησίας η οποία δεν θα τον αποδέχεται για Θεό. Ο Χριστός ήταν αφιλάργυρος, αυτός στην αρχή θα φαίνεται ότι δεν αγαπάει το χρήμα αλλά στην πραγματικότητα μόλις εδραιωθεί θα είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος που έχει υπάρξει ποτέ διότι θα διαχειρίζεται τα χρήματα όλου του κόσμου. Ενώ ο Χριστός ήταν δίκαιος, ακόμη και για τους αποστόλους δεν έκανε ρουσφέτι, ο Αντίχριστος με τα χρήματα θα δωροδοκεί δίνοντας δώρα στους ανθρώπους για να τους έχει με το μέρος του. Ενώ ο Χριστός δίδασκε χωρίς να φοβάται ή να ωραιοποιεί την διδαχή με σκοπό να γίνει αρεστός στους ανόμους ο Αντίχριστος μεταξύ άλλων θα προσπαθεί να αγοράσει υποστήριξη με διάφορους τρόπους.
Ο Χριστός πλήρωσε τον νόμο και τους προφήτες, ο Αντίχριστος θα έρθει για να πληρώσει δήθεν και αυτός αλλά στην πραγματικότητα θα έρθει για να καταργήσει και να αλλάξει τον νόμο του Θεού εγκαθιστώντας στην Γη πλήρως την νέα εποχή. Ο Χριστός ήρθε για να καταλύσει τα έργα του Διαβόλου, ο Αντίχριστος θα έρθει για να ιδρύσει την βασιλεία του Διαβόλου. Ο Χριστός είναι πάντοτε με την Νύμφη Εκκλησία και ποτέ δεν την αφήνει, ο Αντίχριστος αφού θα χρησιμοποιήσει την δική του νύμφη για να ανελιχθεί έπειτα θα την χωρίσει. Ο Αντίχριστος θα θελήσει να χωρίσει την νύμφη Εκκλησία από τον νυμφίο Χριστό ώστε να γίνει αυτός νυμφίος της απαιτώντας να λατρευτεί ως Θεός. Ο Χριστός στέλνει τον Παράκλητο και δίδει το Άγιο Πνεύμα στους πιστούς, ο Αντίχριστος δήθεν θα φωτίζει αλλά στην πραγματικότητα θα δίδει το πνεύμα της πλάνης και θα θέλει να αφαιρέσει το Άγιο Πνεύμα από τους πιστούς το οποίο θα τον ξεσκεπάζει.
Η σχέση του Αντίχριστου με τον Διάβολο τον Θεό τους μαθητές του Χριστού και την Εκκλησία θα είναι η ίδια με αυτήν που είχε ο Ιούδας με αυτούς. Ο Ιούδας μετά την ευγενική κίνηση του Χριστού και την τελευταία προσπάθεια του να τον συνετίσει καταλαμβάνεται από τον Διάβολο.
Ο Αντίχριστος θα είναι διαβολοποιημένος άνθρωπος στον μέγιστο βαθμό, θα είναι ένας υπερ-Ιούδας ο οποίος όχι μόνο θα θέλει να προδώσει τον Χριστό αλλά να έρθει και στην θέση του. Ο Χριστός είναι ένα με τον πατέρα, ο Αντίχριστος θα είναι ένα με τον Διάβολο. O Διάβολος με το πρόσωπο του Αντιχρίστου εκτός των άλλων θα μιμείται αντιθέτως και την Θεοτόκο αλλά και της καθαρότητα της. Η Παναγία έφτασε στα μεγαλύτερα ύψη καθαρότητος, έτσι ο Αντίχριστος θα είναι στα μεγαλύτερα βάθη αμαρτίας έτσι θα φέρει, μεταφορικά, μέσα στα σπλάχνα του τον Σατανά.
Κάποιοι οι οποίοι πιστεύουν στην μετενσάρκωση λένε ότι ο Αντίχριστος θα είναι ο Ιούδας μετενσαρκωμένος αλλά όμως αυτό είναι λάθος. Η μετενσάρκωση είναι ασυμβίβαστη με την Χριστιανική διδασκαλία, ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, η ομοιότητα Ιούδα και Αντιχρίστου είναι απλά επειδή και οι δύο είναι διαβολοποιημένοι. Σαν παιδιά του Σατανά μοιάζουν μεν αλλά είναι διαφορετικές υπάρξεις.
Σαν τέκνα του ίδιου πατρός έχουν το ίδιο επώνυμο την ίδια οικία αλλά και την ίδια τύχη.
Ο Ιούδας ο υιός της απωλείας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, πορεύτηκε στον τόπο του, πορευθῆναι εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον, δηλαδή την άβυσσο. Από τον ίδιο τόπο βγαίνει ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, το θηρίο, δηλαδή ο Αντίχριστος, τὸ θηρίον ὃ εἶδες, ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν·. Αποκ. 17,8.     
Ο Χριστός ενσαρκώθηκε γινόμενος άνθρωπος, κατά όμοιο λοιπόν τρόπο ο Διάβολος θα έχει τον Αντίχριστο ο οποίος θα είναι διαβολοποιημένος άνθρωπος στον μέγιστο βαθμό. Θα είναι άνθρωπος όχι ο ίδιος ο Διάβολος με μορφή ανθρώπου, διότι ο Διάβολος δεν έχει δυνατότητα να ενσαρκωθεί, για αυτό θα μιμηθεί ψεύτικα την ενσάρκωση. 
Όλα θα τα μιμείται αλλά στην πραγματικότητα όλα θα είναι ψεύτικα.
Ας δούμε τώρα τι μας λένε διάφοροι Χριστιανοί συγγραφείς για το εάν ο Αντίχριστος θα είναι άνθρωπος ή όχι και ποια θα είναι η σχέση του με την Εκκλησία όσο αφορά την επιδίωξη του να γίνει αποδεκτός από αυτήν.
Ξεκινώντας θα παραθέσουμε το τι είπε ο
Ειρηναίος, αυτός αναφέρει: ο Κύριος επίσης μίλησε ως εξής σε αυτούς που δεν τον δεχτηκαν ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήμψεσθε αποκαλώντας τον Αντίχριστο ο ἄλλος διότι είναι αποξενωμένος από τον Θεό. Αυτός είναι ο άδικος δικαστής για τον οποίο ο Κύριος ανέφερε ο Χριστός ότι κριτής τις ἦν ἔν τινι πόλει τὸν θεὸν μὴ φοβούμενος καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος στον οποίο η χήρα κατέφυγε ξεχνώντας τον Θεό, την επίγεια Ιερουσαλήμ, για να προστατευθεί τον αντίδικο της. Το ίδιο θα κάνει και την εποχή του βασιλείας του, θα καθίσει στον Ναό του Θεού οδηγώντας στην απώλεια όσους τον λατρέψουν λες και είναι ο Χριστός. Επόμενος θα είναι ο
Κύριλλος Ιεροσολύμων ο οποίος παρατηρεί: και τις ούτος, ή εκ ποίας ενεργείας; ερμήνευσον ω Παύλε· Ου έστι, φησίν, η παρουσία κατ' ενέργειαν του Σατανά, εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους. Τούτο αινιττόμενος, ότι ο Σατανάς οργάνω κέχρηται εκείνω, αυτοπροσώπως δι' αυτού ενεργών. Ειδώς γαρ, ότι ου μέλλει λοιπόν άνεσις γίνεσθαι αυτού τη κρίσει, ουκέτι δια των υπηρετών αυτού συνήθως, αλλά δ' εαυτού λοιπόν πολεμεί φανερώτερον· Εν πάσι δε σημείοις και τέρασι ψεύδους. Ο γαρ πατήρ του ψεύδους τα του ψεύδους έργα φαντασιοσκοπεί, τον μη εγειρόμενον· και χωλούς περιπατούντας, και τυφλούς αναβλέποντας, μη γενομένης της ιάσεως. MPG 33,888.
Ποίον άρα ναόν; τον καταλελυμένον των Ιουδαίων φησί· μη γένοιτο γαρ, τούτον εν ω εσμέν, Δια τι τούτο λέγομεν; ίνα μη νομιζώμεθα χαρίζεσθαι εαυτοίς. Εί γαρ ως Χριστός προς Ιουδαίους έρχεται, και υπό Ιουδαίων προσκυνείσθαι βούλεται· ίνα αυτούς μειζόνως απατήση, περισπούδαστον ποιείται τον ναόν, υποψίαν διδούς, ότι αυτός εστιν ο εκ γένους Δαυίδ, ο τον υπό Σολομώντος ναόν κατασκευαστέντα μέλλων οικοδομείν. Έρχεται δε ο Αντίχριστος τότε, όταν εν τω ναω των Ιουδαίων λίθος επί λίθον μη μείνη, κατά την του Σωτήρος απόφασιν. Όταν γαρ ή δια παλαιότητα πτώσις, ή προφάσει οικοδομής κατάλυσις, ή εκ τινών ετέρων παρακολουθήσασα, καθέλη πάντας τους λίθους, ου λέγω του περιβόλου έξωθεν, αλλά του ναού του ένδοθεν, ένθα τα χερουβίμ ήν· τότε έρχεται εκείνος εν πάσι σημαίοι και τέρασι ψεύδους, κατεπαιρόμενος ειδώλων απάντων. τα πρώτα μεν φιλανθρωπίαν υποκρινόμενος, ύστερον δε το απότομον ενδεικνύμενος, και μάλιστα προς τους αγίους του Θεού. MPG 33,832. Μετά τον πατριάρχη Ιεροσολύμων ο
Χρυσόστομος μας λέει: και αποκαλυφθή ο άνθρωπος, φησίν, ο υπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα. Ου γαρ εις ειδωλολατρείας άξει εκείνος, αλλ' αντίθεος τις έσται, και πάντας καταλύσει τους θεούς, και κελεύσει προσκυνείν αυτόν αντί του Θεού, και καθεσθήσεται εις τον ναόν του Θεού, ου τον εν Ιεροσολύμοις μόνον, αλλά και εις τας πανταχού Εκκλησίαις. Αποδεικνύντα, φησίν, εαυτόν Θεόν. Ούκ είπε, λέγοντα, αλλά, πειρώμενον αποδεικνύναι· και γαρ έργα μεγάλα εργάσεται, και σημεία επιδείξεται θαυμαστά. MPG 62, 482.
Τις δε ούτος εστιν; άρα ο σατανάς; Ουδαμώς. Αλλ' άνθρωπος τις, πάσαν αυτού δεχόμενος την ενέργειαν. MPG 62, 482 Τα ίδια λόγια θα πει αργότερα ο
Οικουμένιος αναφέροντας: τις ούτος εστίν; άρα ο Σατανάς; Ουδαμώς. Αλλ' άνθρωπος τις, πάσαν αυτού δεχόμενος την ενέργειαν. Κατά μίμησιν του Σωτήρος έρχεται ο Σατανάς, εν ανθρώπω ολοκλήρω. Άλλως. Άνθρωπον αμαρτίας αυτόν λέγει τον αντίχριστον. Ου γαρ ο Σατανάς έσται ο Αντίχριστος αλλ' άνθρωπος ενεργούμενος υπό του Σατανά.  MPG 119,117 Προχωρούμε με τον
Θεοδώρητο Κύρου ο οποίος παρατηρεί: άνθρωπον δε αυτόν αμαρτίας προσηγόρευσεν, επειδή άνθρωπος εστι την φύσιν, πάσα εν εαυτώ του διαβόλου δεχόμενος την ενέργειαν· υιόν δε απωλείας, ως και αυτόν απολλύμενον, και ετέροις πρόξενον τούτου γινόμενον. Μιμείται γαρ ο των ανθρώπων αλάστωρ του Θεού και Σωτήρος ημών την ενανθρώπησιν· και ώσπερ αυτός ανθρωπείαν φύσιν αναλαβών, την ημετέραν επραγματεύσατο σωτηρίαν· ούτως και εκείνος άνθρωπον εξελεξάμενος πάσαν αυτού δέξασθαι δυνάμενος την ενέργειαν, δι αυτού πάντας εξαπατήσαι τους ανθρώπους πειράσεται, Χριστόν εαυτόν και Θεόν ονομάζων, και των καλουμένων θεών διελέγχων το ψεύδος, όπερ αυτός εν τοις παρεληλυθόσι χρόνοις εκράτυνε. Ναόν δε Θεού τας εκκλησίας εκάλεσεν, εν αις αρπάσει την προεδρείαν, θεόν εαυτόν αποδεικνύναι πειρώμενος. MPG 82,664. Στην επόμενη μαρτυρία θα δούμε ότι ο
Ιλάριος Πικταυίου συμβουλεύει ότι: Δεν πρέπει να επικοινωνούν με αυτούς ως ιερείς του Χριστού αλλά να τους αποφεύγουν σαν αντίχριστος, σαν αγγέλους του Σατανά, σαν εχθρούς του Χριστού, σαν διαβόλους, παρόλο που με την αυτοκρατορική εύνοια έχουν στην κατοχή τους τις Εκκλησίες. Δεν πρέπει να είναι τόσο προσκολλημένοι σε τοίχους και κτίρια λες και νομίζουν ότι η αληθινή εκκλησία είναι περιορισμένη σε αυτά και για χάρη των κτηρίων να συμφιλιωθούν με τους Αρειανούς. Γιατί και ο Αντίχριστος ο ίδιος ήταν να καθίσει μέσα στα τείχη της Εκκλησίας. Τόσο ώστε σε τέτοια κατάσταση βουνά δάση λίμνες και φυλακές όπου οι προφήτες του Θεού ρίχτηκαν ήταν ασφαλέστερα μέρη από τα κτίρια της Εκκλησίας. Για αυτό αναχωρήστε από τον Αυξέντιο, αυτόν τον άγγελο του Σατανά, αυτόν τον εχθρό του Χριστού, αυτόν τον μοχθηρό καταστροφέα, τον αρνητή της πίστεως. MPL 10,616
Εδώ υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία για την οποία αξίζει μια παρένθεση από το θέμα.
Ο Αυξέντιος ήταν Αρειανός και έγινε επίσκοπος στα Μεδιόλανα το 355 όταν ο Κωνστάντιος Β' καθαίρεσε και εξόρισε τον επίσκοπο Διονύσιο. Λίγο αργότερα, περίπου το 360, ο Φιλάστριος Βρεσκίας προσπάθησε να οργανώσει την καθαίρεσή του αλλά δεν τα κατάφερε ενώ περίπου το 364 ο Ιλάριος τον κατηγορεί  ως αιρετικό στον αυτοκράτορα. Έτσι ο Βαλεντινιανός Α' ορίζει μια επιτροπή δέκα επισκόπων οι οποίοι όμως μετά από εντολές απαλλάσσουν τον Αυξέντιος και ο Ουαλεντινιανός βρίσκει την αφορμή που ήθελε επιβάλλοντας στον Ιλάριο να φύγει από το Μιλάνο.
Αργότερα ο πάπας Δάμασος κάλεσε μια σύνοδο η οποία καταδίκασε τον Αυξέντιο όμως αυτός παρέμενε στην θέση του παρά την απόφαση της συνόδου επειδή απολάμβανε την εύνοια του Ουαλεντινιανού. Παρέμεινε στην θέση έως το 374 όπου πέθανε και τότε ξεκίνησε μια μεγάλη διαμάχη και ταραχές στην πόλη με αφορμή ποιος θα τον διαδεχόταν, δηλαδή αν ο διάδοχος θα ήταν ακόλουθος των αποφάσεων της συνόδου Νικαίας ή όχι. Τότε ήταν που ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων σαν διοικητής της επαρχίας προσπάθησε να φέρει ειρήνη και εν τέλει από λαϊκή απαίτηση όλων των μερών βρέθηκε να είναι ο ίδιος επίσκοπος το 374. Ζήτησε να βαπτιστεί από ιερέα ο οποίος παραδεχόταν την σύνοδο Νικαίας και μέσα σε 7 ημέρες από αβάπτιστος έγινε επίσκοπος.
Μόλις ήρθε σε αυτήν την θέση πούλησε όλα τα υπάρχοντα του και τα χρήματα που έλαβε τα μοίρασε στους φτωχούς δίδοντας ένα ποσό στην αδελφή του Μαρκελλίνα ενώ υιοθέτησε πολύ ασκητικό στυλ ζωής το οποίο κράτησε σε όλη την διάρκεια της ζωής του.
Συνεχίζοντας τις διάφορες γνώμες των Χριστιανών συγγραφέων θα δούμε ότι ο
Ιερώνυμος λέει: ο Αντίχριστος θα καθίσει στο Ναό του Θεού, είτε στην Ιερουσαλήμ, όπως κάποιοι νομίζουν είτε στην ίδια την Εκκλησία του Θεού, το οποίο θεωρώ ότι είναι η σωστή ερμηνεία. MPL 22,1037. Λίγο αργότερα στο ίδιο έργο του θα πει: ο Αντίχριστος θα πατήσει κάτω από τα πόδια του όλη την αληθινή θρησκεία. Επόμενος θα είναι ο
Αυγουστίνος: Αλλά είναι αβέβαιο σε ποιο ναό θα καθίσει, αν θα είναι αυτός ο ναός που χτίστηκε από τον Σολομώντα ή θα καθίσει στην Εκκλησία γιατί ο απόστολος δεν θα αποκαλούσε τον ναό ειδώλων ή δαιμόνων, ναό του Θεού. Για αυτόν τον λόγο κάποιοι θεωρούν ότι σε αυτό το χωρίο Αντίχριστος σημαίνει όχι ο ίδιος μόνο αλλά όλο το σώμα του, δηλαδή αυτοί που τον έχουν αποδεχτεί σαν βασιλιά και επιπλέον νομίζουν ότι το Ελληνικό κείμενο πρέπει να διαβαστεί όχι ως "εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ" αλλά "ως ναόν Θεού" λες και ο ίδιος θα είναι ο ναός του Θεού, η Εκκλησία. Έπειτα για τις λέξεις "καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῷ·" θεωρούν ότι δεν ήθελε ο Παύλος να κάνει ξεκάθαρη δήλωση διότι είπε ότι ήξεραν. Και κατ' επέκταση εμείς που δεν γνωρίζουμε εκείνο που κατείχαν αυτοί δεν είμαστε σε θέση να εννοήσουμε σε τι αναφερόταν ο Απόστολος, ειδικά όταν αυτά που λέει γίνονται ακόμη πιο δυσδιάκριτα με αυτό που προσθέτει. Διότι τι εννοεί με το "τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας, μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται·" ειλικρινά ομολογώ ότι δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοεί. Ωστόσο όμως θα παρουσιάσω κάποιες εικασίες για το νόημα του όπως τις έχω ακούει ή τις έχω διαβάσει. Συνεχίζοντας θα παρατεθεί το
Σημασία είς τον Iεζεκιήλ, είναι έργο αγνώστου υπό τον Γρηγόριο Θεολόγο: Βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω, φασίν, ότι ο ναός ο εν Ιεροσολύμοις οικοδομηθήσεται ύστερον, ως του Αντιχρίστου πιστευθησομένου, και δόξοντος όλης της οικουμένης είναι βασιλέως. MPG 36,668 Επόμενος σε σειρά είναι ο
Ιωάννης Δαμασκηνός: ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον Θεό και σέβασμα, ώστε αυτόν εις τον ναόν του Θεού καθίσαι, αποδεικνύντα εαυτόν, ότι έστι Θεός. Εις τον ναόν δε του Θεού, ου τον ημέτερον, αλλά τον παλαιόν, τον Ιουδαϊκόν. Ου γαρ ημίν, αλλά τοις Ιουδαίοις ελεύσεται· ουχ υπέρ Χριστού και των του Χριστού· διό και Αντίχριστος λέγεται. Δει τοίνυν πρώτον κηρυχθήναι το Ευαγγέλιον εν πάσι τοις ένθνεσι· και τότε αποκαλυφθήσεται ο άνομος, ου εστιν η παρουσία κατ' ενέργειαν του Σατανά, εν πάση δυνάμει, και σημείοις, και τέρασι ψεύδους, πάση απάτη και αδικίας εν τοις απολλυμένοις, ον ο Κύριος ανελεί τω ρήματι του στόματος αυτού, και καταργήσει τη παρουσία της επιφανείας αυτού. Ουκ αυτός τοίνυν ο διάβολος γίνεται άνθρωπος κατά την του Κυρίου ενανθρώπησιν· μη γένοιτο· αλλ' άνθρωπος εκ πορνείας τίκτεται, και υποδέχεται πάσαν την ενέργειαν του Σατανά. MPG 94,1217
Όπως παρατηρούμε όλοι οι συγγραφείς μας λένε ότι ο Αντίχριστος θα είναι άνθρωπος. 
Όσο αφορά τον ναό στον οποίον θα καθίσει ο Αντίχριστος οι συγγραφείς Ιωάννης Δαμασκηνός, Σημασία είς τον Iεζεκιήλ, Κύριλλος Ιεροσολύμων, Ειρηναίος, κάνουν αναφορά στον ναό της Ιερουσαλήμ λέγοντας ότι εκεί θα καθίσει ο Αντίχριστος. 
Ο Κύριλλος επειδή στην εποχή του υπήρχαν κάποια υπολείμματα από τον Ναό σκέφτεται ότι όταν αυτός γκρεμιστεί ολοκληρωτικά τότε θα έρθει ο Αντίχριστος, το κάνει βασιζόμενος στο δεν θα μείνει λίθος επί λίθου. 
Όσο αφορά το θέμα Εκκλησίας και Αντίχριστου στο οποίο βλέπουμε να γίνεται αναφορά από κάποιους συγγραφείς πρέπει να εξηγηθεί τι εννοούν αυτοί διότι διάφοροι επιτήδειοι θα τους διαστρεβλώσουν ώστε να αποκτήσουν κύρος οι θεωρίες τους.
Ξεκινώντας πρέπει να πούμε ότι όταν ο απόστολος αναφέρει την φράση Ναόν του Θεού χρησιμοποιεί, όπως έκανε ο Χριστός, γνωστές εικόνες στους τότε ακροατές αν και γνωρίζει ότι θα καταστραφεί. Η φράση του Αποστόλου δείχνει τον Ναό της Ιερουσαλήμ στους τότε ακροατές τον οποίο θα χρησιμοποιήσει ο Αντίχριστος ώστε να παρουσιαστεί ως Θεός. 
Η φρασεολογία που χρησιμοποιεί ο Απόστολος είναι προφητική ως προς τον σκοπό. Δεν λέει ο Ναός θα καταστραφεί το 70μΧ και κάποτε στο μέλλον θα ανεγερθεί νέος αντίτυπο του παλαιού στον οποίο θα καθίσει ο Αντίχριστος, αλλά κάνει αναφορά στο ότι ο Αντίχριστος θα καθίσει πρώτα στον Ναό της Ιερουσαλήμ αφού τον ανοικοδομήσει. Αυτό θα γίνει διότι ο Αντίχριστος  θα θελήσει η πορεία του να είναι όπως τον αληθινό Θεό, έτσι θα ξεκινήσει με τον Ναό και έπειτα θα προσπαθήσει να εισχωρήσει και στις Χριστιανικές εκκλησίες.
Θα προσπαθήσει να αλώσει την Εκκλησία αρχικά με παραπλάνηση ώστε να μπορέσει να αποκτήσει οπαδούς ενώ αργότερα με διωγμό της Εκκλησίας η οποία θα αντιδρά στην θεοποίησή του. Στον διωγμό της εκκλησίας οι Χριστιανικοί ναοί θα καταληφθούν δια της βίας από τον Αντίχριστο ο οποίος θα προσπαθήσει να αποδείξει τον εαυτό του Θεό.
Όπως είδαμε οι πρώτοι Χριστιανοί συγγραφείς μας λένε αποκλειστικά ότι θα ενθρονίσει εαυτόν στον Ναό των Ιεροσολύμων αλλά σε επόμενο χρόνο, γύρω στο 400μΧ, έχουμε διάφορες σκέψεις προερχόμενες από την Δύση.
Ο Αυγουστίνος όπως είδαμε μας παρουσιάζει και την αιτία των διάφορων γνωμών.
Στην Δύση ορισμένοι συγγραφείς αναρωτήθηκαν για την χρήση της έκφρασης ναὸν τοῦ Θεοῦ σκεπτόμενοι ότι δεν μπορεί να ονομαστεί "ναός Θεού" το οίκημα το οποίο θα ανεγείρει ο Αντίχριστος ή ενδεχομένως να σκέφτηκαν ότι δεν μπορεί να εννοεί τον γνήσιο Ναό ο Απόστολος εφόσον αυτός που θα καθίσει ο Αντίχριστος θα είναι ένας καινούργιος. 
Είναι όμως εμφανές από την προφητεία Ησαΐα την οποία ανέφερε ο Χριστός όταν έβγαζε από τον Ναό τους εμπόρους ότι ο δεύτερος Ναός ήταν η συνέχεια του πρώτου ναού ο οποίος καταστράφηκε, έτσι οι Χριστιανικοί ναοί στους οποίους έγιναν δεκτοί αλλογενείς είναι η συνέχεια του δεύτερου Ναού που καταστράφηκε.
Ο Σατανάς θέλει όπως ο Χριστός να φέρει και αυτός τον κόσμο πίσω, αλλά αντίθετα. Έτσι θα θελήσει να ανεγείρει τον Ναό της Ιερουσαλήμ στον οποίο θα καθίσει ο Αντίχριστος. Και αυτός σαν τον Χριστό θα μιλήσει πρώτα στους Εβραίους, ενώ μετά θα προσπαθήσει να ενθρονίσει εαυτόν και στους Χριστιανικούς ναούς. 
Όταν ο Χρυσόστομος παρατηρεί "ου τον εν Ιεροσολύμοις μόνον, αλλά και εις τας πανταχού Εκκλησίαις" και ο Θεοδώρητος  μας λέει "Ναόν δε Θεού τας εκκλησίας εκάλεσεν, εν αις αρπάσει την προεδρείαν, θεόν εαυτόν αποδεικνύναι πειρώμενος", δηλαδή ότι θα καθίσει στις Εκκλησίες εννοούν τα κτήρια και όχι ότι ο Αντίχριστος θα γίνει αποδεκτός από την Εκκλησία η οποία θα αποστατήσει, πράγμα που ψευδώς θα υποστηρίξει ο κάθε ανόητος ώστε έπειτα να μας πλασάρει τον εαυτό του ή βιβλία με το Τέλος λέγοντας ταυτόχρονα ότι δήθεν οι Πατέρες μας λένε ότι ο Αντίχριστος θα γίνει αποδεκτός από την Εκκλησία οπότε ακούστε εμένα.
Ο Χρυσόστομος το ίδιο νόημα που δίδει για τον Ναό της Ιερουσαλήμ, το ίδιο αναφέρει και στην φράση πανταχού Εκκλησίαις, δηλαδή εννοεί τα κτήρια, η Εκκλησία δεν μπορεί ποτέ να αποστατήσει και να αποδεχτεί τον Αντίχριστο.
Αυτό το παρατηρούμε πιο ξεκάθαρα στον Ιλάριο Πικταυίου "Δεν πρέπει να είναι τόσο προσκολλημένοι σε τοίχους και κτίρια λες και νομίζουν ότι η αληθινή εκκλησία είναι περιορισμένη σε αυτά και για χάρη των κτηρίων να συμφιλιωθούν με τους Αρειανούς. Γιατί και ο Αντίχριστος ο ίδιος είναι να καθίσει μέσα στα τείχη της Εκκλησίας. 
Με την ίδια οπτική, των κτηρίων, πρέπει να κατανοηθεί και ο Ιερώνυμος, ο οποίος παρά το γεγονός ότι με το να αποκλείσει τον Ναό της Ιερουσαλήμ κάνει λάθος, αναφέρει για ποδοπάτηση της θρησκείας από τον Αντίχριστο, εννοεί διωγμό, λέγοντας ότι θα καθίσει στις Εκκλησίες.
Ο Θεοδώρητος συμπλέκει την αποστασία μελών της Εκκλησίας κάνοντας λόγο για αρπαγή ναών, βίαιη κατά τον διωγμό, στις οποίες ο Αντίχριστος θα προσπαθεί να αποδείξει τον εαυτό του σαν Θεό. 

Ο προφήτης και ο ψευδοπροφήτης
Σε αυτό το κεφάλαιο θα δούμε τον προφήτη και τον αντίθετο σε αυτόν. Ο πρώτος προφήτης ήταν ο Αδάμ, καὶ εἶπεν Ἀδάμ· τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Γεν. 2,23-24
Οι προφητείες πρέπει να σημειωθεί ότι δεν αφορούν μόνο το μέλλον αλλά και το παρελθόν, δηλαδή οι προφητείες αποκαλύπτουν διάφορα γεγονότα που είναι παρελθοντικά και τα ξέρουν ή τα είδαν λίγοι ή δεν τα ξέρει και δεν τα είδε κανείς όπως επί παραδείγματι η Δημιουργία η οποία περιγράφεται στην Γέννεση. Αλλά ακόμη όμως και οι προφητείες που αφορούν το παρελθόν οδηγούν στον Θεό και εν τέλει στον Μεσσία, δεν είναι ιστορικές πληροφορίες.
Προφητεία λοιπόν είναι και το να αποκαλύπτει κάποιος πράγματα παρελθοντικά όπως η δημιουργία της Γης. Οι προφήτες της Παλαιάς μας μίλησαν περί της Δημιουργίας του κόσμου, αυτό το έκαναν χωρίς να αναφέρουν πολλές λεπτομέρειες, τα λεγόμενα τους επικεντρώθηκαν στην αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο και στον Μεσσία διότι αυτό ήταν που ενδιέφερε τα μέγιστα. Οι προφήτες της Παλαιάς απασχολούνταν ελάχιστα με την Δημιουργία παραδίδοντας μας μόνο κάποιο κομμάτι στην Γέννεση. Κατά όμοιο τρόπο με την Παλαιά ο προφήτης της Καινής έχει επίκεντρο τον Μεσσία και την αποκάλυψη περί Θεού που δίδαξε και ελάχιστα ασχολείται με την νέα Δημιουργία παραδίδοντας μας την Αποκάλυψη. Όπως οι προφητείες που δεν αφορούσαν τον επερχόμενο Μεσσία ήταν για να επιβεβαιωθούν και να αποκτήσουν κύρος προ καιρού εκείνες που μιλούσαν για αυτόν, κατά όμοιο τρόπο το λεχθέν του προφήτη της Καινής για κάποιο μελλοντικό γεγονός θα λειτουργεί ως εχέγγυο της διδαχής και της παρελθοντικής έλευσης του Μεσσία. Ακόμη και οι εσχατολογικοί προφήτες με την δράση τους δεν θα κάνουν φανερό ποιος είναι ο Αντίχριστος που δεν πρέπει να πιστέψουν οι άνθρωποι αλλά θα καταδείξουν ποιος είναι ο πραγματικός Μεσσίας ο οποίος ήρθε και που θα πρέπει μετανοώντας να επανέλθουν οι άνθρωποι.  
Ο Χριστός είναι ο Ήλιος, αυτός ο Ήλιος φωτίζει τον άνθρωπο σε όλες τις εποχές.  
Όλοι οι προφήτες, είτε της Παλαιάς είτε της Καινής, δείχνουν τον ήλιο της δικαιοσύνης ο οποίος "φωτίζει πάντα ἄνθρωπον, ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον". Ο προφήτης της Παλαιάς δείχνει το μέλλον όπου προσδοκάται ο Μεσσίας ο προφήτης της Καινής δείχνει το παρελθόν στο οποίο ήρθε ο Μεσσίας. Το φως που μεταφέρει ο προφήτης στον κόσμο είναι μεν ανάλογα με την εποχή στην οποία ζει αλλά σε οποιαδήποτε στιγμή της ιστορίας και αν έχει γεννηθεί φωτίζεται και κοιτάζει το ίδιο Φως, έχει το πρόσωπο στραμμένο στον Σταυρό και τον δείκτη του σε αυτόν. Στην αντίθετη πλευρά ο ψευδοπροφήτης έχει την ματιά του στο μέλλον και υποδεικνύει αυτό, στην καρδιά του δεν κατοικεί ο Εσταυρωμένος έτσι αυτά που λέει αδιαφορούν για αυτόν. Για τον ψευδοπροφήτη ο Χριστός θα έρθει οπότε αυτός απασχολείται με την έλευση Χριστού και όχι με την ύπαρξη του. 
Επειδή απουσιάζει από την καρδιά του ο Χριστός κηρύττει την έλευση του Χριστού.
Ο γνήσιος όμως προφήτης φωτίζεται από τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν
Στην Παλαιά ο Ήλιος με τις ακτίνες του φωτίζει τον προφήτη κάνοντας φανερές ορισμένες πτυχές αυτών που θα γίνουν, εξ αυτού ο προφήτης παρουσιάζει στην ανθρωπότητα κάποιες στιγμές από την μελλοντική πορεία του Θεάνθρωπου, ο προφήτης της Καινής δέχεται και αυτός φως από τον Ήλιο παρουσιάζοντας στην ανθρωπότητα τον Θεάνθρωπο που ήρθε. 
Αλλά όμως υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους δυο, ο προφήτης της Παλαιάς ήταν ένας μεταφορέας λόγων, ήταν ο απεσταλμένος του Θεού ο οποίος μετέφερε την διδαχή του Θεού προς τον άνθρωπο. Τώρα ο απεσταλμένος προφήτης της Καινής δεν μεταφέρει στον άνθρωπο μόνο την διδαχή Χριστού, δεν είναι απλά ένας μεταφορέας λόγων όπως ήταν ο προφήτης της Παλαιάς, αλλά μεταφέρει στον άνθρωπο τον ίδιο τον Χριστό στην κυριολεξία. Αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε από τον Μελχισεδέκ ο οποίος παρουσιάζεται να ευλογεί και να δίνει άρτο και οίνο στον Αβραάμ ο οποίος είναι ο Πατριάρχης και ο ιδρυτής του Ισραήλ. Ο ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου Μελχισεδέκ προτυπώνει τον Ἀπόστολον καὶ Ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Ἰησοῦν Εβρ. 3,1 όχι στον Σταυρό αλλά στον Μυστικό Δείπνο διδάσκοντας μας τον ρόλο, θυσία Ευχαριστίας, αλλά και την ανωτερότητα του προφήτη της Καινής Διαθήκης ο οποίος τώρα δεν μεταφέρει λόγια αλλά τον ίδιο τον Χριστό στον άνθρωπο. Έτσι τώρα αλλάζει όνομα και δεν λέγεται πια απεσταλμένος προφήτης, απόστολος προφήτης, αλλά απεσταλμένος αρχιερεύς, απόστολος αρχιερεύς, μολονότι ενίοτε ή συχνά προλέγει μελλοντικά γεγονότα.
Μπορούμε να πούμε ότι σε αυτούς που ο Απόστολος-Αρχιερέας απέστειλε όθεν, ἀδελφοὶ ἅγιοι, κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι, κατανοήσατε τὸν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, όπως εκείνον ο Πατέρας, καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς, "οὐ γὰρ ἐκ μέτρου" έδωκε τον Μεσσία όπως στους Προφήτες της Παλαιάς, λάβετε φάγετε· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου· καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
Έτσι ενώ ο προφήτης της Παλαιάς μας έλεγε,
διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον Ψαλ. 21,19
δωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος Ψαλ. 68,22  
Ὁ Θεὸς, ὁ Θεός μου, πρόσχες μοι· ἵνα τί ἐγκατέλιπές με; Ψαλ. 21,2 
και 
φάγονται πένητες καὶ ἐμπλησθήσονται, καὶ αἰνέσουσι Κύριον οἱ ἐκζητοῦντες αὐτόν· ζήσονται αἱ καρδίαι αὐτῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος.Ψαλ. 21,27
τώρα ο προφήτης της Καινής μας λέει,
Μεμνημένοι τοίνυν τῆς σωτηρίου ταύτης ἐντολῆς, καὶ πάντων τῶν ὑπὲρ ἡμῶν γεγενημένων, τοῦ σταυροῦ, τοῦ τάφου, τῆς τριημέρου ἀναστάσεως, τῆς εἰς οὐρανοὺς ἀναβάσεως, τῆς ἐκ δεξιῶν καθέδρας, τῆς δευτέρας καὶ ἐνδόξου πάλιν παρουσίας.
και
Λάβετε, φάγετε· τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου, τὸ τῆς καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν
. Μεταδίδοταί σοι τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Για αυτό ο απόστολος-αρχιερέας είναι η κεφαλή όλων των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν τα οποία οδηγούν τον άνθρωπο στον Μεσσία ο οποίος βρίσκεται στο ποτήριο της Θείας Ευχαριστίας κατέχοντας τα όλα. Έτσι ο απόστολος αρχιερέας είναι και προφήτης και διδάσκαλος, κατέχει χάρισμα ιαμάτων και υπερ πάντων γλώσσες λαλεί, πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν·.
Με τα παραπάνω είναι φανερό ότι εφόσον ο προφήτης-αρχιερέας της Καινής μας δείχνει τον Χριστό τότε δεν χρειαζόμαστε κάποιον διαφορετικό προφήτη ώστε να μας αποκαλύψει τον Αντίχριστο αφού όταν έχουμε το αυθεντικό μπορούμε εύκολα να εννοήσουμε το κίβδηλο. Ο διαμέσω της χειροτονίας εκλεγμένος μας καταδεικνύει δια της διδαχής και της Θείας Ευχαριστίας τον Χριστό, οπότε ταυτόχρονα και αυτόματα μας παρουσιάζει τον Αντίχριστο.
Στην αντίθετη πλευρά ο "προφήτης" που ο κόσμος του κινείται γύρω από την εμφάνιση του Αντιχρίστου και ήρθε να μας αποκαλύψει ημερομηνίες και ονόματα που δήθεν μόνο αυτός ξέρει, υποβιβάζει τον Χριστό και ακυρώνει την Σταυρική θυσία οπότε είναι ενεργούμενο του Σατανά ο οποίος όπως θα δούμε στο κεφάλαιο "Η αυταπάτη του Διαβόλου" και θέλει να γυρίσει την Ιστορία στην προ της Σταυρικής θυσίας εποχή.
Άρα λοιπόν είναι αχρείαστος και περιττός προφήτης που θα μας υποδείξει τον Αντίχριστο ο οποίος δήθεν έρχεται σε 2, 3, 5 χρόνια, τάχα για να μας ξυπνήσει, τάχα γιατί ο Θεός τον υπέδειξε σε αυτόν επειδή η Εκκλησία αποστάτησε. Εφόσον ο ιερεύς μας δείχνει συνεχώς τον Χριστό τότε την προφητεία της Βίβλου περί Αντιχρίστου και το ποιός είναι θα την εννοήσουμε αμέσως και την στιγμή που θα εμφανιστεί ο ψευτοΜεσσίας θέλοντας να τον προσκυνήσουν οι άνθρωποι. Με αυτό θα έχουμε συμφωνία και σε ένα άλλο θέμα με την Βίβλο, αυτό του ότι η ερμηνεία της προφητείας είναι η εκπλήρωση της προφητείας.
Όταν ο Χριστός δρούσε εκπληρώνονταν αρκετές προφητείες κάθε ημέρα σε αυτόν
Ας θυμηθούμε το περιστατικό κατά το οποίο ζήτησε να του φέρουν το γαϊδουράκι. Οι μαθητές είναι εξαιρετικά πιθανό να υπέθεσαν ή και να κατάλαβαν ότι αυτήν την ώρα θα πραγματοποιούνταν η προφητεία του Ζαχαρία. Όπως είναι γνωστό οι Απόστολοι δεν δίστασαν να γράψουν και τις άσχημες στιγμές της πορείας τους, δεν ήθελαν να εμφανιστούν ως ήρωες, ως ακλόνητοι πιστοί, έλεγαν την αλήθεια και τα πράγματα όπως ήταν. 
Βλέπουμε παρά το ότι στάλθηκαν να φέρουν το γαϊδουράκι ή ότι ήταν παρόντες σε όλη την πορεία του Χριστού ούτε ένας δεν φαίνεται να έκανε υποθέσεις ή προβλέψεις όσο αφορά εκπλήρωση προφητείας. Πουθενά στην Βίβλο δεν βλέπουμε κάποιον απόστολο να προβλέπει, ούτε καν να υποθέτει, την μελλοντική εκπλήρωση προφητειών αρχίζοντας να λέει στους υπόλοιπους "να αυτήν την ώρα υποθέτω θα εκπληρωθεί το τάδε" ή να λέει "τώρα μου φαίνεται θα πραγματοποιηθεί η δείνα προφητεία", ή να προτείνει "βρε λέτε αύριο που θα πάμε στην Ιερουσαλήμ να εκπληρωθεί η τάδε προφητεία;". Αργότερα όταν συγγράφουν μας αναφέρουν ότι το τάδε έγινε για να πληρωθεί ο λόγος που έλεγε. Με αυτό μας διδάσκουν ότι η ερμηνεία της προφητείας βρίσκεται στην εκπλήρωση της, όταν πραγματοποιούνταν η προφητεία τότε την εννούσαν οι μαθητές διδασκόμενοι ότι ο Χριστός είναι ο Μεσσίας. 
Εφόσον έχουμε τον Χριστό συνεχώς μπροστά μας όταν εκπληρώνεται η προφητεία για τον άνομο τότε θα καταλάβουμε ότι ο τάδε είναι ο Αντίχριστος. Οπότε κατανοούμε ότι όσοι μας πλασάρουν επικείμενο ερχομό, έχοντας τάχα την αποκλειστικότητα δημοσιοποίησης, εκτός του ότι υποβιβάζουν την Σταυρική θυσία και την Ευχαριστία, δεν πράττουν όπως τα πρόσωπα στην Βίβλο, οπότε είναι διπλά εκτός Χριστιανικής διαγωγής.  
Εκτός διότι υποβιβάζουν και εξαφανίζουν την Σταυρική Θυσία και τα οφέλη της.
Εκτός διότι άλλα έκαναν τα άγια πρόσωπα στην Βίβλο και άλλα αυτοί. 
Οπότε αποκλείονται από το να είναι προφήτες όχι μόνο διότι δεν χρειαζόμαστε προφήτη ο οποίος θα μας υποδείξει από πριν τον Αντίχριστο αλλά και διότι εφόσον είναι εκτός Χριστιανικής διαγωγής, με το να υποβιβάζουν την Σταυρική Θυσία μα και να κάνουν άλλα αυτοί και άλλα τα Άγια πρόσωπα, είναι αδύνατον να προφητεύσουν. Ακόμη και εαν υποτεθεί ότι πραγματικά προφήτευαν δεν θα μπορούσαν ούτε καν να καταλάβουν ότι προφητεύουν.
Κάποιος ακόμη και εάν είναι μέλος της Εκκλησίας αλλά δεν έχει κοινωνία με τον Χριστό υπάρχει η σπάνια περίπτωση μεν να προφητεύεσει για διάφορους λόγους που ο Θεός ορίζει ώστε εμείς να διδαχθούμε, αλλά δεν εννοεί ότι εκφέρει προφητεία, δεν το καταλαβαίνει. 
Επειδή Χριστόν δε μη έχει γέγονε και αυτός χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.
Έτσι όταν προφητεύει ο μη έχων Θεόν Καιάφας την προφητεία των προφητειών, την περίληψη όλων των προφητειών, συμφέρει ἡμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται, ένας θα πεθάνει για να σωθούν οι υπόλοιποι, δεν μπορεί να καταλάβει αυτό που εκφέρει και θα χρειαζόταν άλλος, αυτός ο οποίος είχε κοινωνία με τον Θεό, ο Ιωάννης Θεολόγος, ώστε να μας το φανερώσει, λέγοντας μας ότι ο Καϊάφας τοῦτο δὲ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν
Εφόσον αυτός που δεν έχει κοινωνία με τον Χριστό ακόμη και αν ο ίδιος προφήτευε δεν θα μπορούσε να εννοήσει την προφητεία, πολλώ δε μάλλον δεν μπορεί να εννοήσει όταν βλέπει εμπρός του γνήσια προφητεία άλλου, δηλαδή του Κυρίου.
Αυτό έγινε με τον Βαλτάσαρ, με τον Φαραώ, με τον Καΐάφα.
Ο Βαλτάσαρ είδε την προφητική γραφή μανή, θεκέλ, φάρες, Δαν. 5,25 αλλά δεν μπορούσε ούτε αυτός να καταλάβει τι εννοεί, ούτε όλοι οι σοφοί του. Καὶ εἰσεπορεύοντο πάντες οἱ σοφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ οὐκ ἠδύναντο τὴν γραφὴν ἀναγνῶναι, οὐδὲ τὴν σύγκρισιν γνωρίσαι τῷ βασιλεῖ Δαν. 5,8 Δηλαδή: προσήλθαν όλοι οι σοφοί του βασιλιά αλλά όχι μόνο δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τον νόημά της αλλά ούτε να αναγνώσουν την γραφή δεν μπορούσαν. 
Την γραφή διαβάζει αλλά και ερμηνεύει ο Δανιήλ λέγοντας "η αποτυπωμένη επάνω στον τοίχο γραφή είναι μανή, θεκέλ, φάρες. Άκουσε και την ερμηνεία της γραφής, μανή σημαίνει ο Θεός μέτρησε την βασιλεία σου. Θεκέλ σημαίνει την έβαλε επάνω στην ζυγαριά και βρέθηκε ελλιποβαρής. Φάρες σημαίνει, έχει διαιρεθεί πλέον η βασιλεία σου και δόθηκε στους Μήδους και στους Πέρσες".
Το ίδιο έγινε με τον Φαραώ ο οποίος όχι μόνο δεν εννόησε το γνωστό προφητικό όνειρο που είδε με τις επτά παχιές αγελάδες οι οποίες φαγώθηκαν από τις επτά ισχνές, Φαραὼ εἶδεν ἐνύπνιον· ᾤετο ἑστάναι ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Γεν. 41,1 αλλά ούτε και κανείς άλλος μπόρεσε να ερμηνεύσει, είτε ήταν εξηγητής είτε σοφός.  
Αποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἐξηγητὰς Αἰγύπτου καὶ πάντας τοὺς σοφοὺς αὐτῆς, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς Φαραὼ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαγγέλλων αὐτὸ τῷ Φαραώ. Γεν. 41,8 Ανέτειλε το πρωί και το πνεύμα του Φαραώ ήταν ταραγμένο. Απέστειλε ανθρώπους και κάλεσε στα ανάκτορα του όλους τους εξηγητές της Αιγύπτου και όλους τους σοφούς στους οποίους και διηγήθηκε το όνειρό του, κανείς όμως δεν βρέθηκε ικανός να ερμηνεύσει στον Φαραώ.
Εν τέλει ερμηνεύει ο Ιωσήφ ο οποίος λέει στον Φαραώ "χωρίς τον Θεό τίποτα το ωφέλιμο δεν μπορώ να απαντήσω σε εσένα", ἀποκριθεὶς δὲ Ἰωσὴφ τῷ Φαραὼ εἶπεν· ἄνευ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀποκριθήσεται τὸ σωτήριον Φαραώ. Γεν. 41,16. Οι προφητείες και οι ερμηνείες του γνήσιου προφήτη προέρχονται από την κοινωνία με τον Θεό η οποία κάνει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος ενεργά.
Εάν λοιπόν κάποιος είναι εντός Εκκλησίας όπως ο Καιάφας και δεν μπορεί να εννοήσει την προφητεία που οι ίδιος είπε διότι είναι ἄνευ τοῦ Θεοῦ, τότε όποιος είναι εκτός Εκκλησίας, όποιος ξεφύτρωσε το 1500 όπως οι Προτεστάντες, το 1890 όπως οι μτ Ιεχωβά, το 1960 ή το 1054 όπως οι Παπικοί είναι απολύτως αδύνατον να μπορέσει να μας ερμηνεύσει υπάρχουσα προφητεία ή να μας αποκαλύψει κάποια νέα προφητεία. Ακόμη και εαν υποτεθεί ότι έλεγε ο ίδιος νέα προφητεία δεν θα μπορούσε ούτε καν να εννοήσει ότι προφήτευσε.
Υπάρχουσα προφητεία, δηλαδή είτε αυτή που ήδη υπάρχει στην Βίβλο και αφορά κάτι μελλοντικό, είτε προφητεία με την κύρια έννοια της, δηλαδή την διδασκαλία υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος που έχουμε στην Βίβλο, να μας ερμηνεύει αυτά που λέει η Βίβλος ή να μας διδάσκει. 
Ως εκ τούτου ένας τέτοιος "προφήτης" θα πρέπει άμεσα να απορρίπτεται, είτε εκφέρει "προφητεία", είτε αποπειράται να ερμηνεύσει υπάρχουσα προφητεία, είτε προσπαθεί να ερμηνεύσει την Βίβλο χωρίς να λέει οτιδήποτε για το μέλλον και αυτό διότι οτιδήποτε πει είναι λαλιά αφ' εαυτού, θα λέγαμε για αυτόν ότι "τοῦτο ἀφ᾿ ἑαυτοῦ εἶπεν".
Επειδή δεν έχει κοινωνία με την κεφαλή Χριστό και το σώμα Εκκλησία δεν τον οδηγεί ο Χριστός, ο Κύριος δεν του έχει δώσει την φώτιση του συνιέναι τας Γραφάς τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς, είναι ἄνευ τοῦ Θεοῦ έτσι "προφητεύει" και εξηγεί αφ' εαυτού. Απαράδεκτες λοιπόν όχι μόνο οι προφητείες αλλά και άπασες οι ερμηνείες οι θεωρίες και θέσεις που προέρχονται εκτός Εκκλησίας διότι το μέρος της αληθείας που περιέχουν είναι βοηθός του ψεύδους, είναι στην υπηρεσία του ψεύδους, είναι οι μαντευόμενοι των Φιλίππων.
Ο πρώτος λόγος λοιπόν που δεν χρειαζόμαστε προφήτη ο οποίος θα μας υποδείξει τον Αντίχριστο από πριν είναι διότι ο απόστολος-αρχιερεύς μας δείχνει και μας προσφέρει τον εσταυρωμένο Χριστό, δια της διδαχής και της Ευχαριστίας, κατ' επέκταση μας υποδεικνύει και τον Αντίχριστο.

Ο δεύτερος λόγος, τον οποίο παρουσιάσαμε πρώτα στο αντίθετο του και πηγάζει από τον πρώτο, δηλαδή την Σταυρική θυσία, είναι όχι μόνο η αιτία που δεν μπορεί να υποδειχθεί ο Αντίχριστος από κάποιον που δεν έχει κοινωνία με τον Χριστό αλλά και ο λόγος που θα υποδειχθεί ο Αντίχριστος σε κάθε έναν που έχει κοινωνία με τον Χριστό, ο λόγος ο οποίος θα ερμηνεύσει ο Χριστός εντός του την προφητεία που πραγματοποιείται. 
Διότι όπως αυτός που δεν έχει κοινωνία με τον Χριστό δεν μπορεί να εννοήσει ακόμη και εαν προφήτευε, για τον ίδιο λόγο εκείνος που έχει κοινωνία μπορεί να εννοήσει την προφητεία όταν θα πραγματοποιείται.
Αυτός έχει ενεργά τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος τα οποία έλαβε δια του Χρίσματος, έτσι μέσα στην καρδιά του έχει τον Πατέρα. Εφόσον έχει τον Θεό μέσα του στον οποίο δια Αγίου Πνεύματος φωνάζει "Πατέρα μου", τότε αυτόματα θα αναγνωρίσει τον Αντίχριστο τον οποίο η φωνή του Αγίου Πνεύματος θα του αποκαλύψει με εσωτερική, με νοερά πληροφορία. Ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον· ἀββᾶ ὁ πατήρ. ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ' υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ
Η Εκκλησία είναι σώμα μεν αλλά η προσωπικότητα ποτέ δεν εξαφανίζεται σε αυτήν, το άτομο δεν χάνεται ποτέ όπως γίνεται αλλού. Έτσι έχουμε τον συλλογικό λόγο αλλά και τον ατομικό λόγο από τον οποίο θα αποκαλυφθεί ο άνομος.
Ο Χριστιανός όχι μόνον θα αναγνωρίσει τον Αντίχριστο διότι ο ιερεύς του παρουσιάζει σε όλους τους αιώνες τον Χριστό αλλά επιπλέον το Άγιο Πνεύμα θα του αποκαλύψει νοερά την ερμηνεία της προφητείας για τον Αντίχριστο όταν αυτός δράσει όπως έγινε με τον Ιωσήφ, με τον Δανιήλ, με τον Ιωάννη Θεολόγο.
Είδαμε ότι ο Ιωσήφ λέει ότι "χωρίς τον Θεό δεν μπορώ να σου πω τίποτα". 
Το κλειδί για να ερμηνευθεί η προφητεία στο άτομο δεν είναι το απόσπασμα της Βίβλου και ένα κομπιουτεράκι αλλά είναι η κοινωνία με τον Θεό η οποία παρέχεται δια των μυστηρίων. Όταν κρατούμε ζωντανή την κοινωνία με τον Θεό δεν χρειαζόμαστε προφήτη να μας υποδείξει τον Αντίχριστο. 
Οι ψευτοπροφήτες λοιπόν όχι μόνο καταργούν την Σταυρική Θυσία, έτσι εφόσον δεν υπάρχει αυτή τότε δεν έχουμε ούτε και το Χρίσμα, αλλά καταργούν εντελώς και την προσωπική σχέση του Χριστιανού με τον Θεό. Το Χρίσμα θα είναι ο ένας λόγος ο οποίος θα αποκαλύπτεται ο Αντίχριστος μέσα στις καρδιές των Χριστιανών, για αυτό εκείνος θα έχει το δικό του χρίσμα, το χάραγμα, με το οποίο θα μιμείται αλλά ταυτόχρονα και θα αναιρεί-απενεργοποιεί το γνήσιο που τον ξεμπροστιάζει.
Λέει ο Χρυσόστομος για τους δίκαιους της Παλαιάς Διαθήκης ότι: οὐ διὰ γραμμάτων διελέγετο ἀλλ᾿ αὐτὸς δι᾿ ἑαυτοῦ καθαρὰν εὑρίσκων αὐτῶν τὴν διάνοιαν. Δηλαδή: ο Θεός επικοινωνούσε απευθείας με αυτούς τους ανθρώπους διότι είχαν καθαρό νου. 
Όπως ο προφήτης-αρχιερεύς τώρα δεν δίνει εκ μέτρου τον Μεσσία όμοια το Άγιο Πνεύμα μετά την Σταυρική Θυσία ξεχύθηκε χωρίς μέτρο στον άνθρωπο και αυτή η δωρεά δίδεται δια του Χρίσματος. Πριν την Σταυρική Θυσία δεν υπήρχε Άγιο Πνεύμα μας λέει ο Ιωάννης, τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη και αυτό που αναφέρει σημαίνει όχι ότι δεν υπήρχε, είδαμε με τα περιστατικά ότι αυτό ενεργούσε στην Παλαιά, εξ άλλου ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι και τό Πνεῦμα τό Ἅγιον το λαλῆσαν διά τῶν Προφητῶν, αλλά ο Ιωάννης εννοεί ότι δεν δόθηκαν τόσα χαρίσματα στους ανθρώπους όπως την ημέρα της Πεντηκοστής, είναι σχήμα υπερβολής, συγκρινόμενα τα χαρίσματα της Παλαιάς με την Καινή το Άγιο Πνεύμα είναι σαν να μην υπήρχε. 
Σήμερα με το μυστήριο του Χρίσματος επαναλαμβάνεται στον κάθε βαπτισμένο το γεγονός της Πεντηκοστής, έχουμε δηλαδή μια επέκταση της Πεντηκοστής εις τους αιώνες. Η σφραγίδα του Χρίσματος εγχαράσσεται βαθιά και ανεξίτηλα στην ψυχή του χριομένου και τυπώνεται κατά τρόπο ανεξάλειπτο. Όταν ο Χριστιανός δεν έχει κοινωνία με τον Θεό αυτό καθίσταται ανενέργητο όπως ακριβώς τα σύννεφα εμπρός στον ήλιο δεν τον εξουδετερώνουν αλλά δεν του επιτρέπουν την φανέρωση.
Το σώμα Χριστού Εκκλησία αλλά και το Χριστοποιημένο άτομο που συνθέτει το σώμα είναι ο κριτής των πάντων. Λειτουργεί ως ένα σύνολο έχοντας κεφαλή τον Χριστό και μέλη πολλούς Χριστούς κατά το ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός. Αυτό έκρινε ποιά βιβλία της Καινής θα αποτελούσαν τον Κανόνα, σε αυτό παρουσιάζονται όλοι οι Χριστιανοί είτε συγγραφείς είτε κύρηκες είτε προφήτες και τους έκρινε κατατάσσοντας τους σε ορθούς ή λανθασμένους, αυτό θα καταλάβει και τον Αντίχριστο την στιγμή που θα εμφανιστεί.
Όπως όταν υπάρχει κίνδυνος το κεφάλι δίδει τις εντολές στα μέλη του σώματος μας ώστε να απομακρυθνούμε και να σωθούμε έτσι και η κεφαλή Χριστός δίδει τις εντολές στα μέλη του σώματός του για το ποιός συγγραφέας είναι θεόπνευστος και ποιός όχι, για το ποιός είναι γνήσιος και ποιός κίβδηλος κατ' επέκταση το κάθε ένας μέλος το οποίο είναι ζωντανό θα λάβει την πληροφορία από την κεφαλή ώστε να απομακρυνθεί το σώμα από τον κίνδυνο.
Ο Ειρηναίος παρατηρεί: πολλά έθνη βαρβαρικά που πίστεψαν τον Χριστό χωρίς χαρτί και μελάνι έχουν γραπτή μέσα στις καρδιές τους την αρχαία και σωτήρια παράδοση και επιμελώς την φυλάττουν και την διατηρούν μέσα τους δια του Αγίου Πνεύματος. Εάν κάποιος σε αυτούς τους αγράμματους βαρβάρους που έγιναν Χριστιανοί πει λόγο αιρετικό αμέσως τον αντιλαμβάνονται, κλείνουν τα αυτιά τους και δεν ανέχονται να ακούσουν αυτούς που λένε τέτοια λόγια.
Δεν χρειάζεσαι λοιπόν προφήτη να σου υποδείξει τον αντίχριστο από πριν.
Ο ίδιος θα εννοήσεις ποιος είναι ο Αντίχριστος όχι μόνο δια της λογικής, αφού αυτός θα λέει διαφορετικά από τον προφήτη της Καινής, αλλά και ΑγιοΠνευματικά και αυτό θα γίνει εάν έχεις μυστηριακή ζωή και κοινωνία με τον Θεό, ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἐκείνοις δὲ οὐ δέδοται. Όταν γίνεται αυτό έχεις ενεργά τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και θα τα καταλάβεις όλα όταν έρθει η ώρα, καὶ ὑμεῖς χρῖσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντα. Α' Ιω. 2,20.      
Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς καὶ ὑμεῖς, τὸ χρῖσμα ὃ ἐλάβατε ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐν ὑμῖν μένει, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς, ἀλλ᾿ ὡς τὸ αὐτὸ χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστι καὶ οὐκ ἔστι ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς μενεῖτε ἐν αὐτῷ.
Α Ιω. 2,26-27

Αυτά έκρινα να σας γράψω για αυτούς που προσπαθούν να σας παραπλανήσουν με τις αιρετικές τους διδασκαλίας. Και εσεις έχετε το χρίσμα και για αυτό δεν έχετε ανάγκη να σας διδάξει κανένας άνθρωπος, αλλ' όπως αυτό τούτο το χρίσμα σας διδάσκει για όλα, και κάθε τι που διδάσκει είναι απολύτως αληθινό και δεν είναι ψευδές και καθώς εξ αρχής σας έχει διδάξει έτσι πρέπει να μένετε εν τω Χριστώ και να κρατάτε την αλήθεια που το Πνεύμα σας έχει αποκαλύψει.

Απαγωγέας αγίων και αντικείμενος μίμος προφητών
Εάν παρατηρήσουμε εις βάθος όλους τους ψευδοπροφήτες θα δούμε ότι δεν τους ενδιαφέρει καθόλου ο Χριστός έτσι στις θεωρίες αυτός δυστυχώς μετατρέπεται απλά σε έναν κομπάρσο του αντίχριστου. Ο ψευδοπροφήτης αναλαμβάνει αφ' εαυτού και βιαίως από τους αρμόδιους Ηλία και Ενώχ τον ρόλο γινόμενος ένας εσχατολογικός προφήτης ο οποίος μας μιλάει για την δήθεν σύντομη έλευση του Χριστού. Συνιστά εαυτόν και με διάφορες ευφάνταστες θεωρίες, από σοβαροφανείς έως εντελώς γελοίες και ανόητες, πλασάρει σύντομη έλευση Χριστού. Δηλαδή αντί να μιμηθεί τους προφήτες ορθώς τους μιμείται αντιθέτως, γνώρισμα του Διαβόλου. Μερικές φορές ο ψευτοπροφήτης για να στηρίξει τις απόψεις του ή να εφεύρει ημερομηνίες χρησιμοποιεί συγγράμματα ψευδεπίγραφα ή νοθευμένα.
Στην προσπάθεια του να βρει υποστηρικτές με κύρος ενίοτε γίνεται απαγωγέας Αγίων.
Δηλαδή απαγάγει ιερά πρόσωπα βάζοντας τα να λένε ότι συμφέρει την θεωρία του. Θα διαστρεβλώσει διάφορα αποσπάσματα από συγγράμματα τα οποία όμως δεν υποστηρίζουν αυτά που εκείνος λανσάρει αλλά αυτό που μας διδάσκει η Ορθοδοξία, δηλαδή το γρηγορείτε. Όλοι οι άγιοι μας λένε γρηγορείτε και αυτό διότι ο Χριστός εμφατικά δίδαξε το "γρηγορείτε" και όχι το "γρηγορείτε για τον αντίχριστο". 
Ο ψευδοπροφήτης μετατρέπει το "γρηγορείτε διότι δεν γνωρίζετε" σε "γρηγορείτε γιατί γνωρίζετε", άρα το γρηγορείτε αλλάζει δραματικά στον ψευδοπροφήτη λαμβάνοντας νέο περιεχόμενο το οποίο δεν είναι ίδιο με αυτό που διδάσκει ο Χριστός. Το γρηγορείτε δεν είναι μόνο για το άγνωστον του θανάτου και την σταθερή τήρηση των εντολών αλλά και για έχουμε τα μάτια ανοιχτά ώστε εάν κάποιος ψευδοπροφήτης εμφανιστεί εμείς να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τους αδελφούς που τυχόν θα παρασυρθούν από αυτόν.
Ο Χριστός προειδοποίησε λέγοντας προσέχετε από των ψευδοπροφητών, δηλαδή πρέπει ο Χριστιανός να είναι σε εγρήγορση όχι για γνήσιο προφήτη αλλά για ψευτοπροφήτη.
Οι ψευδοπροφήτες χωρίζονται σε δυο κατηγορίες, τον επώνυμο και τον ανώνυμο.
Δηλαδή τον ψευδοπροφήτη άτομο ο οποίος δρα για τον εαυτό του, αυτός ενίοτε μπορεί να είναι αρχηγός αίρεσης στα σπάργανα και τον ανώνυμο ψευδοπροφήτη ο οποίος δρα στα πλαίσια σχεδίου κάποιας ομάδας. Επί παραδείγματι στην πρώτη περίπτωση είναι διάφοροι μεμονωμένοι οι οποίοι πλασάρουν βιβλία με προφητείες για το σύντομο τέλος του κόσμου, βιβλία με προφητείες για τον Αντίχριστο και τα όμοια. Αυτά τα κάνουν για λόγους πλουτισμού αναγνώρισης ή διάφορους άλλους λόγους.
Ο ανώνυμος ψευδοπροφήτης είναι φυσικά υπαρκτό άτομο με όνομα αλλά τον αποκαλέσαμε ανώνυμο διότι δρα στα πλαίσια σχεδίου ομάδος. Αυτή θέλει να κινήσει την περιέργεια σε μη μέλη, να υπεδραστηριοποιήσει τα μέλη με το τάχα επικείμενο Τέλος αλλά και να επιφέρει σε αυτά ψυχολογική πίεση.
Στην Εταιρία Σκοπιά μπορούμε να δούμε πολύ καλά όχι μόνο τις δύο κατηγορίες αλλά και την εξέλιξη του επώνυμου ψευτοπροφήτη σε ανώνυμο. Ο Ρώσσελ είναι ο επώνυμος "προφήτης" ο οποίος δημοσιεύει κουταμάρες για τέλος του κόσμου το 1914 διαμέσω εταιρείας φυλλαδίων. 
Η εταιρεία με τον χρόνο μετατρέπεται σε θρησκεία και έτσι τώρα έχουμε την δεύτερη περίπτωση, δηλαδή του ανώνυμου ψευδοπροφήτη όπου το Κυβερνών Σώμα κάθε τρεις και λίγο ξεφουρνίζει προφητείες για το τέλος του κόσμου.
Οι ψευδοπροφήτες στην πλειοψηφία τους δεν είναι άτομα ψυχολογικά ασθενή ώστε να νομίζουν ότι είναι πραγματικοί προφήτες. Ούτε βλάκες είναι οι διάφοροι αιρεσιάρχες ώστε να ρισκάρουν τον εξευτελισμό, κάθε άλλο έξυπνοι είναι, έξυπνοι του κόσμου τούτου βέβαια. Το ξέρουν ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα αλλά οι ψευδοπροφητείες δεν είναι ένα αναγκαίο κακό αλλά αναγκαίες. Αναγκαίες διότι με αυτές θα δημιουργήσουν περιέργεια και ενδιαφέρον σε μη μέλη ώστε κάποιοι να εισαχθούν στην ομάδα, στα οποία νέα μέλη με συστηματική προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου θα προσπαθήσουν να τα κάνουν να πιστέψουν ότι βρήκαν τον πραγματικό άνθρωπο του Θεού παύλα προφήτη. Ταυτόχρονα με αφορμή τις ψευτοπροφητείες θα έχουμε υπερδραστηριοποίηση υπαρχόντων μελών για αλιεία νέων οπαδών, ενώ θα δημιουργηθεί και ψυχολογική πίεση σε αυτά. Έτσι άλλοι που πιστεύουν αποκτούν ελπίδες ή άλλοι που αμφιταλαντεύονται φοβούνται να αποχωρήσουν.
Με όλα αυτά εν τέλει το ισοζύγιο οπαδών θα είναι θετικό και έτσι τα μέλη που αποχώρησαν θα είναι λιγότερα από αυτά που προσήλθαν. Σε αυτό θα βοηθήσει η εφαρμογή διαφόρων μεθόδων ώστε η αποτυχημένη προφητεία να έχει το λιγότερο δυνατό κόστος. Μπορεί να παρουσιαστεί σαν γνώμη και όχι σαν προφητεία, να γίνει μια "ενημέρωση" της προφητείας διότι δήθεν βρέθηκαν νέα στοιχεία, να έρθει στο προσκήνιο κάποια νέα προφητεία ώστε να ξεχαστεί η προηγούμενη και άλλα πονηρά κόλπα.
Επιπλέον έχουμε και το εξής, έχοντας οι οπαδοί εισέλθει αρκετοί από τις προφητείες στην ομάδα, αλλά και όλοι είναι γαλουχημένοι με προφητείες στην διάρκεια παραμονής τους στην ομάδα, προφητείες είτε για τον Αρμαγεδδώνα ή για την Αρπαγή στο μεσουράνημα, είτε γαλουχημένοι με "προφητείες" απόδειξης Αγίου Πνεύματος, έχουν γεννηθεί από τους αρχηγούς-πατέρες παιδιά-ακόλουθοι οι οποίοι έχουν στο dna τους να ζητούν αλλά και να αναζητούν προφητείες. Ο οπαδός βλέπει ένα όνειρο και το ερευνά εάν είναι προφητεία, βλέπει γεγονότα και τα εντάσσει στην "προφητεία" του σύντομου Τέλους, ακούει κάποια "προφητεία" εντός ομάδος και την υιοθετεί χωρίς έρευνα και μεγάλη λογική αντίσταση, όλο αυτό βοηθάει ταυτόχρονα και στην ευκολότερη λήθη της παλαιάς αποτυχημένης προφητείας.
Η διαβολοποιημένη ομάδα κάνει αυτό που κάνει και δίδαξε ο πατήρ.
Η ομάδα δημιουργεί ως σύμμαχο της τον ίδιο τον οπαδό ο οποίος στον γενετικό του κώδικα έχει να ζητάει αλλά και να αναζητάει προφητείες. Ο Διάβολος επιτίθεται στον άνθρωπο καταλλήλως του κάθε ενός και με τα πάθη δημιουργεί σύμμαχο του τον ίδιο τον άνθρωπο.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους από τους οποίους δεν καίγεται καρφί στους περισσότερους αιρετικούς όταν βλέπουν ότι οι αρχηγοί τους λένε προφητείες-αρλούμπες, όταν βλέπουν ότι οι αρχηγοί τους πέφτουν κάθε τρεις και λίγο έξω, όταν βλέπουν ότι οι αρχηγοί τους να δανείζονται "προφητείες" και θεωρίες άλλων πλασάροντας τις στην δική τους ομάδα.
Στους Ορθοδόξους ένας που προσπαθεί να παραστήσει τον Παΐσιο, τον Πορφύριο, τον Ιάκωβο, τον Ευμένιο και το διορατικό τους χάρισμα, ένας που εκδίδει βιβλία με τον συντόμως ερχόμενο Αντίχριστο άμεσα απορρίπτεται και ο επίδοξος "προφήτης" παραμένει με ορισμένους λίγους οι οποίοι έχουν τεταραγμένας τας διανοίας των. Στους αιρετικούς γίνεται το αντίθετο, η πλειοψηφία παραμένει και δεν της καίγεται καρφί για το εάν έπεσε στις προφητείες της έξω η Σκοπιά 10 φορές ή εάν ο τάδε Προτεστάντης πλάσαρε στην ομάδα γεννημένους Αντίχριστους το '80 ή αρπαγές στο μεσουράνημα το '90.
Ο ψευδοπροφήτης θα φέρει διάφορες δικαιολογίες ώστε να αγοράσει χρόνο. Αρχικώς ίσως πει ότι δεν έχει έρθει η ώρα που έχει ορίσει αλλά αυτό το κάνει απλά για να κερδίσει χρόνο. Τα συστατικά που βλέπουμε μας κάνουν φανερό και το τελικό προϊόν, δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε να δούμε το τέλος εφόσον τα συστατικά μας υποδεικνύουν το αποτέλεσμα και δεν θα πρέπει να χαθεί πολύτιμος χρόνος με την παγίδα του αυτή διότι θα διοχετεύσει τις δηλητηριώδεις θεωρίες του παρασύροντας κάνοντας τώρα την θεραπεία δυσκολότερη. 
Ο Χριστός λέει ότι θα τους γνωρίσετε από τους καρπούς τους.
Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες, ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;
Προσέχετε να μη παρασυρθείτε στην πλάνη από τους ψευδοπροφήτες οι οποίοι έρχονται σε σας με εξωτερικό ένδυμα προβάτου ενώ από μέσα είναι άγριοι σαν λύκοι. Από τους καρπούς τους θα τους γνωρίσετε. Μήπως τρυγούν από τα αγκάθια σταφύλια ή από τα τριβόλια σύκα;
Από τους καρπούς τους δεν σημαίνει από τις ψευδοπροφητείες τους, δηλαδή ότι θα πουν αυτοί κάτι και εμείς θα περιμένουμε μέχρι να έρθει ο καιρός και εφόσον δεν γίνει κάτι τότε θα είναι ψευδοπροφήτες οπότε έτσι θα βρει ευκαιρία ο επιτήδειος να παρασύρει. 

Οι καρποί είναι τα λεγόμενα τους και η ζωή τους. Όταν ο κόσμος κάποιου "προφήτη" περιστρέφεται γύρω από την παρουσία του Αντίχριστου, όταν καταφέρεται εναντίων της Εκκλησίας, όταν περιφέρεται και αγαπά τον κόσμο, όταν υποβιβάζει και εξαφανίζει την Σταυρική θυσία αλλά και τις δωρεές που απορρέουν από αυτήν, τότε είναι αδύνατον να προφητεύσει διότι δεν έχει Χριστιανική διαγωγή και όπως είπαμε ακόμη και αν υποτεθεί ότι προφήτευε δεν θα μπορούσε ούτε καν να το καταλάβει.

Η αυταπάτη του Διαβόλου
Ο Διάβολος είναι τυφλωμένος από την αποστασία και την έκπτωση από το καλό, δεν μπορεί να σκεφτεί λογικά. Αν το δούμε βαθύτερα παρόλο που σχεδιάζει με στόχο και λογική η αλήθεια είναι ότι έχει έρθει σε κατάσταση παραφροσύνης. Θα έλεγε κάποιος ότι πάσχει από σχιζοφρενική ψύχωση ενώ εκπίπτοντας από το καλό και παραμένοντας στο κακό προχωρά στην ασθένεια και ζει σε μια αυταπάτη. 
Η έκπτωση από το καλό οδηγεί τον Διάβολο στο να θέλει να έχει ψευδαισθήσεις, έτσι κατ' επέκταση και οι δικοί του ζουν σε ένα φανταστικό κόσμο όπου έχει ακυρωθεί η Σταυρική θυσία.
Όπως οι παραδοχές του Χριστιανού είναι ο Χριστός έτσι οι παραδοχές του κάθε αιρετικού, δηλαδή οι διδαχές του, αντικατοπτρίζουν τον αρχηγό αλλά και το θέλημα του. 
Τα όργανά του μας δείχνουν αυτό που πιστεύει και κάνει ο Διάβολος. 
Αν τις εξετάσουμε θα δούμε ότι παραδέχονται αυτό που θα ήθελε να γίνει και όχι το τι πραγματικά έχει γίνει. Επί παραδείγματι οι αιρετικοί λένε ότι οι άγιοι είναι κλεισμένοι κάπου και δεν πρέπει να τους επικαλούμαστε, αυτό σημαίνει ότι οι Άγιοι είναι ακόμη στον Άδη όχι ελεύθεροι να πηγαίνουν όπου υπάγει το Αρνίον. Ο Διάβολος λέει ότι η Εκκλησία αποστάτησε, αυτό σημαίνει ότι η κεφαλή της Χριστός αποστάτησε διότι εκείνη είναι που οδηγεί το σώμα, κάνοντας έτσι εντός εισαγωγικών πραγματικότητα αυτό που θα ήθελε να γίνει με τους πειρασμούς, δηλαδή να αποστατήσει ο Χριστός ώστε να μην υπάρξει σωτηρία. Ο Διάβολος λέει ότι δεν υπάρχει ειδική ιεροσύνη έτσι φέρνει την ανθρωπότητα προ της Σταυρική θυσίας όπου δεν υπάρχει η θυσία της Ευχαριστίας και ο άνθρωπος δεν μετέχει του σώματος και του αίματος του Θεού, ο ψευτοπροφήτης που πλασάρει επικείμενους Αντιχρίστους ακυρώνει την Σταυρική Θυσία και κατ' επέκταση το Χρίσμα.
Λένε οι αιρετικοί ότι δεν τους ενδιαφέρουν τι γράφουν οι Χριστιανοί συγγραφείς αλλά δήθεν έχουν μόνο τον λόγο του Θεού. Φυσικά τον λόγο του Θεού τους είπαν ότι είναι τέτοιος οι Χριστιανοί συγγραφείς, δεν έριξε ο Θεός την Καινή από τον ουρανό. 
Με όλα αυτά ακυρώνεται το μυστήριο και η προσωπική σχέση μας με τον Θεό, επί παραδείγματι ο πιστός δεν μπορεί δει από εκεί ψηλά γιατί, είναι μακριά, είναι κλεισμένος κάπου, είναι____ βάλε στο κενό διάφορες δικαιολογίες, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορεί να δει διότι είναι απλά ένας άνθρωπος χωρίς Άγιο Πνεύμα-Χρίσμα.
Ένας μπορεί να καταδικαστεί ή να αθωωθεί με 2,3 αυτόπτες μάρτυρες σε μια δίκη αλλά οι τόσοι αυτόπτες του Παΐσιου του Πορφύριου του Ιάκωβου δεν μπορούν όχι να κάνουν τον αιρετικό να αναρωτηθεί που είναι η αλήθεια, ή τον άθεο να παραδεχτεί τουλάχιστον ότι έχουμε ενδείξεις ύπαρξης Θεού, αλλά ούτε καν τους λαμβάνει υπόψιν, στο αυτιστικό του σύμπαν είναι όλοι αυτοί ανύπαρκτοι. Ας υποθέσουμε φανταστικά και χάριν παραδείγματος ότι το 2022 γίνεται ένα πολεμικό γεγονός, και μιας και είναι της μόδας, μας δίνουν την Πόλη. Αυτό γίνεται σε ειδική ημερομηνία 100 χρόνια μετά την καταστροφή και ενώ φαίνεται ότι η Ελλάδα δεν είναι στην καλύτερη κατάσταση από πλευράς στρατιωτικής ή άλλης. Την επόμενη ημέρα εκτός από διάφορους ψευτοπροφήτες οι οποίοι θα πλασάρουν βιβλία με τα γεγονότα που τάχα πρόκειται να γίνουν, θα έχουμε και κάποιους να ζουν στον κόσμο τους λέγοντας ότι είναι άθεοι και ο Χριστός δεν υπάρχει.
Δηλαδή διάβολος άθεοι και αιρετικοί ζουν σε μια διαφορετική πραγματικότητα, ένα ψεύτικο κόσμο. Αυτόν τον φανταστικό κόσμο θα προσπαθήσει να κάνει πραγματικότητα ο Διάβολος διαμέσω του Αντιχρίστου. 
Ο Διάβολος θέλει να κάνει πραγματικότητα την αυταπάτη του όχι απλά αλλά με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Αυτός είναι ο ίδιος τρόπος που χρησιμοποίησε ο Θεός ο οποίος γύρισε πίσω την ανθρωπότητα στο αγαθό, την γύρισε στην κατάσταση προ της πτώσεως με τον ίδιο τρόπο.
Ο Ιορδάνης γύρισε προς τα πίσω ώστε να συμβολίσει αυτό ακριβώς, έτσι ο Χριστός καταργεί τον θάνατο με τον θάνατο, από παρθένο το γένος έπεσε από Παρθένο γεννιέται ο Χριστός ο οποίος σώζει το γένος, στο μνήμα οδηγούνταν ο άνθρωπος τώρα από το μνήμα του αναστημένου Χριστού έρχεται η αθανασία.
Όμοια ο Διάβολος θέλει να γυρίσει την ανθρωπότητα πίσω όταν στην Δημιουργία δεν υπήρχε η Σταυρική θυσία και είχε υπό την επήρεια του τον πεπτοκώτα άνθρωπο με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Σχεδιάζει να φέρει τα πράγματα πίσω δια της ιδίας οδού όπως είδαμε στην σύγκριση Χριστού και Αντίχριστου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι θέλει να δημιουργήσει την Ιστορία ξανά. Έτσι όσο προχωρά ο Διάβολος προς το τελικό σχέδιο του  εκτός από τις Χριστιανικές αιρέσεις θα υπάρξουν οι Γνωστικοί και οι θεοσοφιστές, αυτοί είναι το μέλλον, αλλά και ο Καίσαρας παύλα Αντίχριστος ο οποίος θα διώξει τους Χριστιανούς.

ΥΠΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ






0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου