Τον συνέφερε να δέσει μυλόπετρα στον λαιμό. Ματθαίος 18,6
εορτή Αθανασίου και Κυρίλλου
18/1/16


Ο Υιός του Θεού και η διδασκαλία του είναι ο λίθος επάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η Εκκλησία, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. Ποιός είσαι τίς εἶ; ρωτούν οι άνομοι Φαρισαίοι τον Χριστό και εκείνος τους απαντά ότι σας διδάσκω. τίς εἶ; καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· τὴν ἀρχὴν ὅτι καὶ λαλῶ ὑμῖν. Οι λόγοι του με πέτρα σταθεροί παρομοιάζονται, πᾶς ὁ ἐρχόμενος πρός με καὶ ἀκούων μου τῶν λόγων καὶ ποιῶν αὐτούς, ὑποδείξω ὑμῖν τίνι ἐστὶν ὅμοιος· ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομοῦντι οἰκίαν, ὃς καὶ ἔσκαψε καὶ ἐβάθυνε καὶ ἔθηκε θεμέλιον ἐπὶ τὴν πέτραν· πλημμύρας δὲ γενομένης προσέῤῥηξεν ὁ ποταμὸς τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἴσχυσε σαλεῦσαι αὐτήν· τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν και με αυτό καταλαβαίνεις ότι η ασάλευτη πέτρα είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού και η διδασκαλία του.
Μιμούμενος τον Χριστό και το οικοδόμημα της Εκκλησίας ὁ ἀντικείμενος (αντίθετος) οικοδομεί και αυτός το βλάσφημο οικοδόμημα με τις αιρέσεις και τις πλάνες, έχοντας τους ψευδαποστόλους και τους ψευδοδιδασκάλους να οικοδομούν επί την πέτρα της ανίερης ομολογίας ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός.
Και όπως η πέτρα Χριστός και η διδασκαλία του γίνεται η απαρχή του σωτηρίου οικοδομήματος και της σωτηρίας μας, έτσι στην αντίθετη πλευρά η πέτρα της βλάσφημης διδασκαλίας γίνεται αιτία καταποντισμού και θανάτου. 
ὃς δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης
Ο Χριστός δεν είπε να βάλει, αλλά συμφέρει αὐτῷ, τον συνέφερε, ήταν προτιμότερο να κρεμάσει μυλόπετρα στον λαιμό του, καταδεικνύοντας έτσι ταυτόχρονα την φοβερή κόλαση που τον περιμένει μα και το ότι άλλη πέτρα, η πέτρα της ανίερης ομολογίας, είναι ήδη στον λαιμό του αιρετικού διδασκάλου. Αυτός διαπράττει την βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, την αμαρτία που αποπέμπει την Θεία φώτιση και χάρη, έτσι με την πέτρα της βλασφημίας στον λαιμό οδηγείται με σιγουριά στον βυθό της λίμνης του πυρός και φοβερή κόλαση τον αναμένει η οποία θα είναι βαρύτερη από αυτή του αυτόχειρα
Μεγάλη είναι η τιμωρία γιατί μεγάλη είναι και η καταστροφή, η μυλόπετρα στέλνει στον αιώνιο θάνατο έναν αλλά η πέτρα της αιρετικής διδασκαλίας πολλούς γιατί η αίρεση διαδίδεται και εξαπλώνεται. Αιτία θανάτου όχι ενός αλλά πολλών γίνεται, για αυτό ο Κύριος είπε οὐαὶ τῶν ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται και συμφέρει αὐτῷ.
Τύπος της θέλησης του Διαβόλου και της λίμνης του πυρός που θέλει να παρασύρει έγινε η θάλασσα που καταπόντισε τους χοίρους. Υπάγετε λέγει ο Χριστός στους δαίμονες, καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως ὁ Ἰησοῦς καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους· καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν δὲ ὡς δισχίλιοι· καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ.  Επέτρεψε να εισέλθουν στους χοίρους ώστε να σου διδάξει πολλά. Να σου δείξει ότι αυτός είναι ο Παντοδύναμος Κύριος, ότι ο Διάβολος είναι ανθρωποκτόνος, ότι δεν έχει εξουσία και εάν ήταν ελεύθερος όλους θα τους είχε θανατώσει και ότι ο σκοπός του είναι να κατακρημνίσει μαζί με τον εαυτό του και άλλους στην αιώνια κόλαση. Κατά του κρημνού εις θάλασσαν και απέθανον εν τοις ύδασιν, θανατώνει όχι μόνο το σώμα μα και την ψυχή και θέλει στην αιώνια γέεννα μαζί του να παρασύρει όπως μαζί με τους χοίρους έπεσε στην θάλασσα.  
Άκουσε όμως τώρα τον προφήτη τι λέγει, αὐτὸς ἐπιστρέψει καὶ οἰκτειρήσει ἡμᾶς, καταδύσει τὰς ἀδικίας ἡμῶν καὶ ἀποῤῥιφήσονται εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Αυτός θα επιστρέψει και θα μας ελεήσει, θα καταποντίσει τις αδικίες μας και όλες οι αμαρτίες μας θα ριχτούν στα βάθη της θαλάσσης.
Ο Κύριος όλους τους ευσπλαχνίζεται και θέλει να τους σώσει, ως φιλεύσπλαχνος Σωτήρ καταποντίζει τις αμαρτίες και με αυτό μας χαρίζει την αιώνιο ζωή μαζί του. 
Εορτή σήμερα του Μέγα Αθανασίου και Κυρίλλου, της Αλεξανδρείας Πατριαρχών και φωστήρων και προμάχων της Εκκλησίας. 
Ο Άγιος Κύριλλος παρατηρεί, είποι δ' αν τις, και μάλα εικότως, ουχί μόνος τοις των ειδώλων θεραπευταίς, το σπείρατε εαυτοίς εις δικαιοσύνην και τα τούτοις εφεξής, αλλά γαρ και τοις της ορθής πίστεως αποτρέχουσι, προσκειμένοις δε μάλλον "πνεύμασι πλάνης, εν υποκρίσει δαιμονίων, κεκαυτηριασμένοις την συνείδησιν" ως γουν ο σοφότατος γράφει Παύλος. Ούτοι σπείρουσι μεν τοις εις γνώσιν και φιλομάθειαν εγκείμενοι πόνοις, πλήν ουκ εις έργα δικαιοσύνης, αλλ' εις αδικίαν και ασέβειαν "πλανώντες και πλανώμενοι" και "τύπτοντες ασθενούσαν την συνείδησιν των αδελφών, υπέρ ων ο Χριστός απέθανε". Τρυγώσι δη ουν ούκ εις καρπόν ζωής πόθεν, αλλ' είς κόλασιν τε και κρίσιν. Και γούν έφασκεν ο Χριστός, ότι "Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.
Ουκούν αγαπάτωσαν την αλήθειαν, τούτο εστι το της γνώσεως φως.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου