Οι μεσιτείες των Αγίων





























14-9-2016 Τιμίου Σταυρού


μεσιτειες των Αγίων
πρεσβείες των Αγίων
μεσιτειες αγιων πρεσβειες αγιων

Οι αιρετικοί είναι σαρκολάτρες και διώχνουν το Άγιο Πνεύμα από τους Αγίους. Ο δε διάβολος διαμέσου των αιρετικών αφού τους αφαιρεί το Άγιο Πνεύμα βάζει τους αγίους στον Άδη !!

Αγαπητοί, στην σημερινή δημοσίευση θα δούμε το θέμα της μεσιτείας των Αγίων. 
Θα παρουσιαστεί το θέμα κλιμακωτά ώστε να καταισχυνθούν οι θέσεις των αιρετικών και να γίνει φανερή η αλογία τους και η εναντίωση τους στον Θεό. 
Είθε ο πατήρ Δανιήλ μαζί με όλους τους αγίους να πρεσβεύουν υπέρ ημών προς τον Κύριο ώστε να δίδει σε όλους μας φώτιση και να μας οδηγεί στον αγώνα μας. 

Ο Χριστός διδάσκει τους μεσίτες προς αυτόν. 
Οι μεσιτείες τους έχουν μεγάλη ισχύ και η εναντίωση 
σε αυτούς είναι εναντίωση στον ίδιο τον Κύριο.

Αγαπητοί, ο ίδιος ο Χριστός μας διδάσκει την μεσιτεία των αγίων, αυτός είναι ο διδάσκαλος της μεσιτείας των αγίων και όποιος στρέφεται ενάντια σε αυτήν στρέφεται εναντίων του Χριστού.
Είναι πασιφανές σε όλη την Βίβλο ότι ο Κύριος δέχεται και αποζητά την μεσιτεία των αγίων, ήδη από την Γέννεση βλέπουμε τον διάλογο του Αβραάμ με τον Θεό για την πόλη των Σοδόμων. Σε αυτόν τον διάλογο ο Θεός επανειλημμένα δέχεται τις αιτήσεις του Αβραάμ αλλά δυστυχώς δεν υπήρχαν ούτε δέκα δίκαιοι στα Σόδομα. 
Στο βιβλίο του Ιώβ βλέπουμε τον Θεό να λέει στους τρεις φίλους του Ιώβ, τον Βαλδάδ, τον Σωφάρ και τον Ελιφάζ, νῦν δὲ λάβετε ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς καὶ πορεύθητε πρὸς τὸν θεράποντά μου Ἰώβ, καὶ ποιήσει κάρπωσιν ὑπὲρ ὑμῶν. Ἰὼβ δὲ ὁ θεράπων μου εὔξεται περὶ ὑμῶν, ὅτι εἰ μὴ πρόσωπον αὐτοῦ λήψομαι· εἰ μὴ γὰρ δι᾿ αὐτόν, ἀπώλεσα ἂν ὑμᾶς·. Δηλαδή πάρτε τώρα επτά μοσχάρια και επτά κριούς και πηγαίνετε στον δούλο μου τον Ιώβ και αυτός θα προσευχηθεί για εσάς και εγώ θα λάβω υπόψη την προσευχή του και θα σας συγχωρήσω, αν δεν ήταν για χάρη του θα σας κατέστρεφα γιατί δεν έτσι όπως μιλήσαμε δεν είπατε την αλήθεια. Ο Θεός φυσικά θα συγχωρούσε και χωρίς τον Ιώβ αλλά είπε ότι συγχώρησε την αμαρτία τους για χάρη του Ιώβ ώστε να μας διδάξει. 
Και εδώ έχουμε ξανά την διδασκαλία των μεσιτών από τον ίδιο τον Κύριο
Στο Δευτερονόμιο βλέπουμε τον Θεό να λέει στον Μωυσή το εκπληκτικό "έασόν με" δηλαδή άφησε με. Καὶ εἶπε Κύριος πρός με λέγων· λελάληκα πρός σε ἅπαξ καὶ δὶς λέγων· ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστι· καὶ νῦν ἔασόν με ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς, καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ ἰσχυρὸν καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο. Δευτ. 9:13,14 . Δηλαδή: είπε ο Κύριος προς εμένα, σου έχω μιλήσει και μία και δύο φορές και σου είπα, είδα και παρακολούθησα τον λαό αυτό και ιδού ότι ο λαός αυτός είναι σκληρός και ανυπότακτος. Και τώρα άφησέ με να τους εξολοθρεύσω και να εξαλείψω το όνομα αυτών από την υφήλιο και αναδείξω εσένα λαόν μεγάλο και ισχυρό πολύ περισσότερο από αυτόν. 
Είναι φανερό ότι δεν κρατούσε ο Μωυσής τον παντοδύναμο Θεό ώστε αυτός να του ζητάει την άδεια για να τον αφήσει. Αντιθέτως ο Θεός λέει αυτό όλο στον Μωυσή ώστε να συγχωρήσει δια μέσου της μεσιτείας του και να μας διδάξει. Ο Μωυσής επιδεικνύει την μέγιστη των αρετών, την αγάπη, η οποία αυτή είναι η όλη κινητήριος δύναμη και αιτία των μεσιτειών των Αγίων. Λέει ο Μωυσής καὶ νῦν εἰ μὲν ἀφεῖς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν, ἄφες· εἰ δὲ μή, ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου σου, ἧς ἔγραψας. Δηλαδή: συγχώρησε την αμαρτία τους ειδάλλως και εμένα μαζί εξάλειψε με από το βιβλίο σου. 
Είναι η μέγιστη των αρετών η αγάπη που αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους η αιτία των λόγων αυτών. Η ίδια απεριόριστη και γνήσια αγάπη είναι η αιτία και των παρόμοιων λόγων του αποστόλου Παύλου, ηὐχόμην γὰρ αὐτὸς ἐγὼ ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου. Αυτά τα λόγια είναι απόρροια του εμοί το ζην Χριστός, η ίδια αγάπη που έχει ο Χριστός και το παράδειγμα του να γίνει λύτρο αντί πολλών είναι η αιτία των λόγων Μωυσή και Παύλου αλλά και η αιτία των πρεσβειών όλων των Αγίων οι οποίοι μεσιτεύουν για εμάς.
Περνάμε τώρα στον Ιερεμία εκεί διαβάζουμε, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἐὰν στῇ Μωσῆς καὶ Σαμουὴλ πρὸ προσώπου μου, οὐκ ἔστιν ἡ ψυχή μου πρὸς αὐτούς·, δηλαδή, εάν σταθούν προσευχόμενοι μπροστά μου ο Μωυσής και ο Ηλίας η ψυχή μου δεν θα στραφεί ευνοϊκή προς αυτούς.  
Εφόσον οι εν τω ουρανώ κοιμόνταν ή οι μεσιτείες των Αγίων δεν είναι δεκτές από τον Θεό αυτό δεν θα λεγόταν αφού δεν θα υπήρχε λόγος. Επιπλέον θα ήταν μια άστοχη παρομοίωση αφού εδώ παρουσιάζονται δύο σωματικώς νεκροί, όταν λέγονται αυτά ο Μωυσής και ο Ηλίας έχουν πεθάνει ενώ σίγουρα ο Θεός δεν υποβιβάζει τον Ιερεμία.
Ως γνωστόν ο Ιερεμίας δεν ήταν ο οποιοσδήποτε πιστός, δεν ήταν καν ένας καλός πιστός ή ένας από τους "μικρούς" προφήτες, είναι ο μέγας Ιερεμίας και τώρα είναι στην ίδια θέση που ήταν τότε ο Σαμουήλ ή ο Μωυσής.
Όλο αυτό εάν δεν υπήρχαν ο Μωυσής και ο Σαμουήλ να προσεύχονται θα ήταν ένα άστοχο παράδειγμα το οποίο επιπλέον θα υποβίβαζε τον Ιερεμία, αντιθέτως εδώ ο Θεός δηλώνει ότι νεκροί και ζωντανοί εάν προσευχηθούν δεν θα τους ακούσει.
Ας δούμε τώρα την διδαχή Κυρίου περί μεσιτών στην Καινή Διαθήκη. 
Ο απόστολος Ιάκωβος όταν μας λέγει περί του μυστηρίου του ευχελαίου αναφέρει ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ' αὐτὸν και εννοεί ότι οι πρεσβύτεροι θα προσευχηθούν για τον ασθενή. Αυτό είναι μεσιτεία εφόσον οι πρεσβύτεροι προσεύχονται για κάποιον άλλον, μάλιστα αυτή η προσευχή συγχωρεί αμαρτίες, κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ, δηλαδή έχουμε εδώ από τον απόστολο εκτός άλλων και την ξεκάθαρη διδασκαλία της μεσιτείας.
Στο περιστατικό του Ανανία με τον Παύλο έχουμε την περίτρανη διδαχή των μεσιτών από τον ίδιο τον Χριστό. Ο Χριστός βάζει τον ένα απέναντι από τον άλλο να συνομιλούν, αυτά που λένε και κάνουν τα υπαγορεύει ο ίδιος Χριστός. Έχουμε μία διδακτική σκηνή η οποία σκοπό έχει να μας διδάξει την μεσιτεία των αγίων και αν δεν έχουμε σχετικούς μεσίτες είναι εντελώς αχρείαστη. Ενώ μιλάει ο Χριστός στον Παύλο, σταματάει και του λέει ἀλλὰ ἀνάστηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν, καὶ λαληθήσεταί σοι τί σε δεῖ ποιεῖν. Δηλαδή: σήκω επάνω πήγαινε στην πόλη και εκεί θα σου ανακοινωθεί τι πρέπει να κάνεις. 
Ἦν δέ τις μαθητὴς ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἀνανίας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος ἐν ὁράματι· Ἀνανία ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, Κύριε· Δηλαδή: υπήρχε στην Δαμασκό ένας μαθητής που ονομαζόταν Ανανίας και ο Χριστός του είπε, Ανανία, σήκω και πήγαινε στην οδό που λέγεται Ευθεία και ζήτησε στο σπίτι του Ιούδα κάποιον που τον λένε Σαύλο από την Ταρσό. Γιατί να, αυτήν την στιγμή προσεύχεται και ζητάει την βοήθεια μου. 
Παρατηρήστε τα εξής: Ότι δεν είναι κάποιος απόστολος ή διάκονος ο Ανανίας αλλά είναι ένας εντελώς απλός πιστός. Ότι όχι μόνο δεν γνωρίζει το περιστατικό αλλά δεν γνωρίζει τον τότε Σαύλο ούτε καν εξ όψεως
Δηλαδή ο Χριστός πληροφορεί έναν "τυχαίο" πιστό για πράγματα που εάν αποδεχθούμε την γνώμη των αιρετικών είναι εντελώς αχρείαστα. Τον Ανανία δεν τον χρειαζόταν ο Χριστός σε τίποτα ούτε είχε κάποια σχέση με το όλο περιτατικό ούτε ήτνα σε κάποια θέση στην Εκκλησία αλλά παραδόξως όχι μόνο του λέει να πάει στον Παύλο, αλλά του αποκαλύπτει ότι εκείνη την ώρα ο Παύλος προσεύχεται προς αυτόν.
Καὶ εἶδεν ἐν ὁράματι ἄνδρα ὀνόματι Ἀνανίαν εἰσελθόντα καὶ ἐπιθέντα αὐτῷ χεῖρα, ὅπως ἀναβλέψῃ. Δηλαδή, ο Παύλος είδε και αυτός σε όραμα έναν άνθρωπο με το όνομα Ανανίας ο οποίος μπήκε στο σπίτι και επέθεσε το χέρι του επάνω του ώστε να ξαναδεί. 
Ο Παύλος προσεύχεται στον Χριστό για θεραπεία και ο Χριστός ως απάντηση του δείχνει μια μελλοντική σκηνή, τον Ανανία, του αποκαλύπτει και το όνομα, να επιθέτει τα χέρια και να τον θεραπεύει.
ἀπεκρίθη δὲ Ἀνανίας· Κύριε, ἀκήκοα ἀπὸ πολλῶν περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, ὅσα κακὰ ἐποίησε τοῖς ἁγίοις σου ἐν Ἱερουσαλήμ· Ο Ανανίας λέει στον Χριστό: έχω ακούσει πολλά για αυτόν, έχει κυνηγήσει πολύ τους Χριστιανούς. Δηλαδή δεν είχε δει ποτέ του τον Παύλο, του ήταν εντελώς άγνωστος, ακουστά τον είχε ότι κυνηγούσε με θέρμη τους Χριστιανούς.
εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος· πορεύου, ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς μοί ἐστιν οὗτος τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βασιλέων υἱῶν τε Ἰσραήλ· ἐγὼ γὰρ ὑποδείξω αὐτῷ ὅσα δεῖ αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματός μου παθεῖν. Ο Χριστός του λέει μην φοβάσαι, πήγαινε, τον έχω εκλέξει για να κηρύξει και εγώ θα του υποδείξω από τώρα όσα πρέπει να πάθει για το όνομα μου. Ο Χριστός ενώ μιλούσε αυτοπροσώπως στον Παύλο έχει σταματήσει και έρχεται κατ' εντολή του ένας εντελώς άγνωστος και αχρείαστος ο οποίος ενεργεί σαν μεσίτης του. 
Αυτός ο τρίτος όχι μόνο μεταφέρει τα λόγια του Χριστού στον Παύλο αλλά θα ενεργήσει για να ξαναδεί παρά το ότι ο Παύλος προσεύχεται στον Χριστό, την στιγμή που θα επιθέσει τα χέρια του ο μεσίτης Ανανίας θα θεραπευθεί από τον Χριστό ο Παύλος. Ας θυμηθούμε ότι στο όραμα ο Χριστός δείχνει στον Παύλο τον Ανανία ότι τον θεραπεύει ενώ τον θεραπεύει ο Χριστός.
Ἀπῆλθε δὲ Ἀνανίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐπιθεὶς ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας εἶπε· Σαοὺλ ἀδελφέ, ὁ Κύριος ἀπέσταλκέ με, Ἰησοῦς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου, ὅπως ἀναβλέψῃς καὶ πλησθῇς Πνεύματος Ἁγίου. Πήγε ο Ανανίας εκεί που του είπε ο Χριστός και μπήκε στο σπίτι. Έθεσε τα χέρια του επάνω στον Σαούλ και του είπε, αδελφέ, ο Κύριος ο οποίος σου παρουσιάστηκε στον δρόμο, με έστειλε να αποκτήσεις πάλι το φως σου και να γεμίσεις Πνεύμα Άγιο.
Καὶ εὐθέως ἀπέπεσον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὡσεὶ λεπίδες, ἀνέβλεψέ τε, καὶ ἀναστὰς ἐβαπτίσθη, καὶ λαβὼν τροφὴν ἐνίσχυσεν. Και μόλις ο Ανανίας έθεσε το χέρι του στον Παύλο έπεσαν από τα μάτια του σαν λέπια και απέκτησε το φως του σηκώθηκε και βαπτίσθηκε και κατόπιν έφαγε τροφή και απέκτησε πάλι τις δυνάμεις του.
Εδώ πρέπει να πέσουν τα λέπια από τα μάτια των αιρετικών και να δουν την εντελώς εξόφθαλμη διδαχή της μεσιτείας των Αγίων από τον ίδιο τον μόνο μεσίτη.
Ο Χριστός δίδει εντολή αλλά και όλες τις πληροφορίες βάζοντας τον ένα απέναντι από τον άλλο, ότι λέει ο Ανανίας το λέει ο Χριστός και ότι κάνει ο Ανανίας το κάνει ο Χριστός
Αν δεν ξέραμε ότι ο Κύριος μας διδάσκει εμφατικότατα την μεσιτεία των αγίων θα λέγαμε ότι εδώ έχουμε μία εντελώς αχρείαστη θεατρική σκηνή όπου ο Χριστός θέτει τον έναν απέναντι στον άλλον και από ψηλά σαν υποβολέας τους κατευθύνει στο τι θα πουν και τι θα κάνουν! Κερασάκι στην τούρτα όταν ο Ανανίας βάζει τα χέρια επάνω στον Παύλο με εντολή Χριστού και ο Χριστός εκείνη την στιγμή κάνει τον Παύλο και βλέπει ξανά. Ο μόνος μεσίτης Χριστός μας διδάσκει τους σχετικούς μεσίτες με τον άσχετο προς τον Παύλο Ανανία.
Ο εκλεκτός Χριστού Παύλος και ο εκλεκτός Χριστού Ανανίας δεν κοιμούνται, οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων, ούτε είναι απομονωμένοι στον ουρανό χωρίς να ξέρουν τι γίνεται στην γη, ούτε φυσικά δεν ενδιαφέρονται τώρα πια για την σωτηρία των αδελφών τους ώστε να κάθονται αδρανείς.
Ο Χριστός στο περιστατικό του Ανανία έβαλε σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό του αν και αυτός τα έκανε όλα, όπως τον εαυτό του έβαλε δεύτερο και στο θυσιαστήριο, ἄφες ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου
Ο Χριστός κάνει τον Ανανία μεσίτη μεταξύ αυτού και Παύλου, αυτός είναι ο διδάσκαλος της μεσιτείας λοιπόν. Ο μόνος μεσίτης διδάσκει την μεσιτεία.

Εις μεσίτης 
Η μεσιτεία των Αγίων είναι εξαρτώμενη από την μεσιτεία Χριστού

Ο Χριστός είναι ο μεσίτης με την απόλυτη έννοια, όπως είναι ο Άγιος με την απόλυτη έννοια, όπως είναι ο διδάσκαλος με την απόλυτη έννοια και λοιπά. Είναι ο μεσίτης μεταξύ Θεού Πατρός και ανθρώπων αλλά όπως είδαμε ο ίδιος δίδαξε ότι υπάρχουν και οι σχετικοί μεσίτες, για αυτό εξάλλου βλέπουμε και ανθρώπους στην Γραφή να προσεύχονται και να μεσιτεύουν υπέρ άλλων. 
Οι διάφοροι αιρετικοί μας κατηγορούν ότι δεν αποδεχόμαστε την μεσιτεία του Χριστού αλλά έχουμε τους Αγίους ή την Παναγία για μεσίτες ή λένε ότι υποβιβάζουμε τον Χριστό. Αυτό όμως είναι όχι μόνο μια πονηρή ψευτοκατηγορία αλλά και μια μεγάλη ανοησία. 
Ποιος πιστός εάν ρωτηθεί θα πει ότι ο άγιος είναι ο Θεός; 
Κυριολεκτικά ουδείς, δηλαδή ότι κάνει ο πιστός είναι τιμητικό. 
Εάν πρόκειται για προσκύνηση αυτή είναι τιμητική, εάν πρόκειται για μεσιτεία αυτή είναι εκζήτηση προσευχής. Και όμως οι αιρετικοί ενώ ξέρουν ότι ουδείς παραδέχεται ότι ο Άγιος είναι ο Θεός συκοφαντούν λέγοντας "οι Ορθόδοξοι καταργούν τον μόνο μεσίτη."
Επιπλέον ο άγιος και ο Χριστός δεν είναι έννοιες διάφορες όπως ο Βούδας και ο Χριστός ώστε το ένα να αποκλείει το άλλο και όταν τιμώ τον ένα δεν μπορώ να τιμώ τον άλλον. Τιμώ τον ένα σαν άνθρωπο αφού τέτοιον τον θεωρώ και τον Χριστό σαν Θεό, δηλαδή λένε κουταμάρες οι αιρετικοί όταν ρωτούν "ποιον πρέπει να τιμήσω, τον Χριστό ή τον Άγιο;"  
Γενικώς οι αιρετικοί συνεχώς πέφτουν σε λογική πλάνη.
Η μεσιτεία των Αγίων όπως είδαμε ξεκάθαρα είναι εξαρτώμενη από αυτήν του μόνου μεσίτη και είναι μεταξύ ανθρώπων και Χριστού. Άγιοι -> Θεάνθρωπος -> Θεός Πατήρ. Εάν δεν υπήρχε η μεσιτεία του Θεανθρώπου, δεν θα μπορούσε να υπάρξει και η μεσιτεία των Αγίων. Η γραμμή μεταξύ Θεού και ανθρώπων που είχε διαρραγεί με την πτώση αποκαταστάθηκε, έτσι η μεσιτεία των Αγίων είναι εξαρτώμενη από αυτήν του Χριστού. Δεν είναι ανάγκη να παρατεθούν χωρία στα οποία βλέπουμε ο Παύλος να ζητάει τις προσευχές και των υπόλοιπων μελών της Εκκλησίας εφόσον η μεσιτεία με την σχετική έννοια είναι πασιφανής διότι η Γραφή μας διδάσκει να προσευχόμαστε υπέρ τρίτων ακόμη και αυτών που μας διώκουν. Ο προσευχόμενος όμως υπέρ άλλου εφόσον προσεύχεται σε δεύτερο άτομο υπέρ τρίτου ατόμου λέγεται και είναι μεσίτης ή πρεσβευτής και τα λοιπά συνώνυμα. 
Δηλαδή όχι μόνο συκοφαντούν αλλά και ανοητεύουν οι αιρετικοί.
Παρόλο που υπάρχει η μεσιτεία με την σχετική έννοια, η Εκκλησία σπανίως λέγει στους ύμνους για μεσιτεία Αγίων ή μεσιτεία της Παναγίας για τον λόγο ότι και την λέξη ακόμη την φυλάσσει για τον Χριστό. Λέμε επί παραδείγματι ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς και πολύ σπανίως ομιλεί η Εκκλησία για μεσιτεία.   
Τις ελάχιστες φορές που το κάνει γίνεται πασιφανές από την ίδια την Εκκλησία στο ίδιο σημείο ότι μιλάει για μεσιτεία με την σχετική έννοια, μεσιτεία ανθρώπου στον Χριστό. 
Λέμε καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων, παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει. Ποιος είναι ο Θεός που θα ελέγξει τις πράξεις; Φυσικά ο Χριστός,  διότι ἔστησεν ἡμέραν ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισε, πίστιν παρασχὼν πᾶσιν ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, έχουμε στον ύμνο δηλαδή ξεκάθαρα την σχετική μεσιτεία στον απόλυτο μεσίτη. 
Και παρόλο που βλέπουμε όλα αυτά, δηλαδή ενώ κανείς δεν θεωρεί τον Άγιο Θεό, ενώ ο προσευχόμενος για άλλον είναι μεσίτης, ενώ η Εκκλησία φυλάει ακόμη και την λέξη μεσίτης, οι αιρετικοί λένε ότι καταργούμε τον μόνο μεσίτη !
Στο ίδιο σημείο η Εκκλησία επεξηγεί, δεν χρειάζεται να πάμε αλλού. 
Στον μικρό παρακλητικό κανόνα διαβάζουμε
Τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν, ἁμαρτωλοὶ καὶ ταπεινοί, καὶ προσπέσωμεν ἐν μετανοίᾳ, κράζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς· Δέσποινα, βοήθησον ἐφ' ἡμῖν σπλαγχνισθεῖσα, σπεῦσον ἀπολλύμεθα ὑπὸ πλήθους πταισμάτων, μὴ ἀποστρέψῃς σοὺς δούλους κενούς· σὲ γὰρ καὶ μόνην ἐλπίδα κεκτήμεθα
Παρατηρήστε ότι ξεκινάμε με το Τῇ Θεοτόκῳ και όχι "τη Θεά προσδράμωμεν" και αυτό αμέσως γκρεμίζει τις αιρετικές συκοφαντίες ενώ μας καταδεικνύει ότι οτιδήποτε ακολουθεί στον τροπάριο είναι με την σχετική έννοια. Δηλαδή λέγοντας τη Θεοτόκο εννοούμε την μήτηρ τοῦ Κυρίου (μου πρὸς ἐμέ), την βλέπουμε ως την γυναίκα που γέννησε τον Θεό, την γυναίκα η οποία αναφέρεται στην Γέννεση 3,15 καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς·, κατ΄επέκταση την θεωρούμε: αφενός άνθρωπο, άρα ότι λέμε είμαι με την σχετική έννοια, αφετέρου ότι είναι σε μέγιστο πνευματικό ύψος, αφού ο Θεός εκλέγει πάντοτε τον άξιο. 
Έτσι ζητούμε την μεσιτεία ανθρώπου δικαίου του οποίου ισχύει πολύ η δέηση, η δε φράση μόνην ἐλπίδα κεκτήμεθα, αναφέρεται σε αντίθεση με την ελπίδα στα γήινα, δηλαδή είναι η μόνη μας πραγματική ελπίδα αφού όλες οι ελπίδες που αποθέτουμε στα γήινα δεν προσφέρουν σωτηρία για αυτό λέει ἐν μετανοίᾳ και σπεῦσον ἀπολλύμεθα ὑπὸ πλήθους πταισμάτων. Μετανιώνουμε ἐν μετανοίᾳ που αποθέσαμε την ελπίδα στα γήινα, για αυτό τον λόγο υπάρχουν και τα πλήθη πταισμάτων, έτσι επειδή αποθέσαμε την ελπίδα στα Γήινα ἀπολλύμεθα, χανόμαστε και παρακαλούμε την Θεοτόκο όχι τη Θεά να βοηθήσει την κατάσταση στην οποία έχουμε φέρει τον εαυτό μας.
Είναι πασιφανές ότι οι αιρετικοί επιδίδονται συνεχώς στην προσφιλή σε αυτούς μέθοδο της συκοφάντησης, οι κατηγορίες τους είναι μεγάλες συκοφαντίες.

Οι άγιοι έχουν πληροφόρηση από το Άγιο Πνεύμα στην γη,
φυσικά αυτή συνεχίζεται και στον ουρανό

Είδαμε το περιστατικό του Ανανία με την υπερφυσική πληροφόρηση, ας δούμε ότι αυτή η πληροφόρηση εξ Αγίου Πνεύματος υπήρχε πάντοτε, αυτή φυσικά δεν είναι χάριν εντυπωσιασμού αλλά για ψυχωφελή σκοπό και για την σωτηρία ψυχών.  Έτσι επειδή ο Θεός όρισε να βοηθάει ο ένας τον άλλον στον δρόμο προς την σωτηρία, όχι μόνο θα πληροφορεί όταν οι εν τω ουρανώ προσεύχονται για εμάς αλλά και μόνος του θα πληροφορεί, όπως έγινε στον Ανανία ή σε τόσους άλλους ώστε έπειτα να γίνει απαρχή μεσιτείας η πληροφορία. Στην Παλαιά Διαθήκη διαβάζουμε καὶ αὐτὸς εἰσῆλθε καὶ παρεστήκει πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἑλισαιέ· πόθεν, Γιεζί; καὶ εἶπε Γιεζί· οὐ πεπόρευται ὁ δοῦλός σου ἔνθα καὶ ἔνθα καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἑλισαιέ· οὐχὶ ἡ καρδία μου ἐπορεύθη μετὰ σοῦ, ὅτε ἐπέστεψεν ὁ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ἅρματος εἰς συναντήν σοι; καὶ νῦν ἔλαβες τὸ ἀργύριον, καὶ νῦν ἔλαβες τὰ ἱμάτια καὶ ἐλαιῶνας καὶ ἀμπελῶνας καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας· Δ Βασ. 5,25-26.           
Δηλαδή, κατόπιν ο Γιεζί ο υποτακτικός του προφήτης Ελισαίου μπήκε στο σπίτι που ήταν ο Ελισαίος.  Ο Ελισαίος τον ρώτησε, από που έρχεσαι; Ο Γιεζί απάντησε ο δούλος σου εδώ είναι, δεν πήγε εδώ και εκεί, είπε τότε προς αυτόν ο Ελισαίος, νομίζεις ότι το μάτι της ψυχής μου δεν σε παρακολούθησε όταν ο Νεεμάν επέστρεψε από το άρμα του για να σε συναντήσει; 
Πήρες λοιπόν τις δύο στολές, πήρες και το αργύριο, ώστε με τα χρήματα αυτά να αγοράσεις ελαιώνες, αμπελώνες, πρόβατα, βόδια, δούλους και δούλες. 
Ο προφήτης γνωρίζει με πληροφόρηση από το Άγιο Πνεύμα την πονηριά του Γιεζί.
Ο Ελισαίος είχε θεραπεύσει από λέπρα τον Νεεμάν ο οποίος ήταν Σύριος αξιωματούχος, από ευγνωμοσύνη ο Νεεμάν προσέφερε χρήματα στον Ελισαίο αλλά ο προφήτης αρνήθηκε, ο Γιεζί όμως ήθελε να βγάλει λεφτά στην πλάτη του προφήτη, πήγε λίγο αργότερα και είπε στον Νεεμάν ότι ο προφήτης τελικά ήθελε κάποια χρήματα. Για να γίνει πιο πιστευτός, αφού ο Νεεμάν μάλλον ήξερε τι εστί αληθινός προφήτης, είπε ότι δεν τα ήθελε ο Ελισαίος για τον εαυτό του τα λεφτά αλλά για να βοηθήσει δύο νέους.
Η πραγματικότητα όμως ήταν ότι ο πονηρός Γιεζί ήθελε τα λεφτά για τον εαυτό του. 
Ο Νεεμάν πίστεψε την ψευτιά και του έδωσε τα διπλά από ότι ζήτησε αλλά όπως είδαμε ο προφήτης δια Αγίου Πνεύματος γνωρίζει όλα όσα έγιναν και δεν κοροϊδεύεται, όπως δεν κοροϊδεύεται και ο Θεός μὴ πλανᾶσθε, Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται·(εξαπατάται), ενώ ο προφήτης ρωτάει τον Γιεζί πόθεν, Γιεζί; ακριβώς όπως ο Θεός έκανε με τον Διάβολο, καὶ εἶπεν ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· πόθεν παραγέγονας; είναι Χριστοποιημένοι οι Άγιοι.
Γνωρίζει ο προφήτης ακόμη και τις κρυφές σκέψεις του υποτακτικού και το τι ήθελε να αγοράσει με τα λεφτά, συνεχής μέθεξη Αγίου Πνεύματος έχουν οι Άγιοι.
Ακτημοσύνη, θαυματουργικό χάρισμα, διορατικό χάρισμα.  
Με τους γνωστούς γέροντες των ημερών μας κατά νου καταλαβαίνεται που είναι η αλήθεια και που έχουν συνέχεια οι προφήτες.
Περνάμε τώρα στην Καινή Διαθήκη.
ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ· τὸ γὰρ Πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ, καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ. Α' Κορινθ. 2,10
Δηλαδή, εκείνα που έχει ετοιμάσει ο Θεός από καταβολής κόσμου για αυτούς που τον αγαπούν είναι τέτοια, τα οποία μάτι δεν είδε ποτέ και αυτί δεν έχει ακούσει και ανθρώπινος νους δεν έχει φαντασθεί. Σε εμάς όμως φανέρωσε αυτά ο Θεός με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Διότι το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει τα πάντα, ερευνά και αυτά τα άπειρα βάθη του Θεού και είναι σε θέση να μεταδώσει, όσον χωράει στην ανθρώπινη διάνοια, τα μεγαλεία του Θεού. Ξανά εδώ έχουμε πληροφόρηση εξ Αγίου Πνεύματος.
ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ Πνεύματος η πληροφόρηση για τα μέλλοντα αγαθά υπαγορεύει πληροφόρηση για πράγματα και πράξεις που θα οδηγήσουν σε αυτά, γιατί η μια πληροφόρηση έχει σκοπό την ενίσχυση ενώ η άλλη την απόκτηση αυτών, φυσικά ανώτερο είναι το δεύτερο.
Ο απόστολος Πέτρος, λέει Ἁνανία, διατί ἐπλήρωσεν ὁ σατανᾶς τὴν καρδίαν σου ψεύσασθαί σε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ νοσφίσασθαι ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου; 
Εξ Αγίου Πνεύματος ο Πέτρος πληροφορείται για το ψέμα του Ανανία.
Ξανά ο Πέτρος λέγει δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι, ἐφ' ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει, εἰδὼς ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σκηνώματός μου, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέ μοι σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι. Εδώ βλέπουμε ότι ο Πέτρος έχει πληροφορία από τον Χριστό ότι πρόκειται να πεθάνει και τους λέει, μην αποθαρρύνεστε, σας υπόσχομαι ότι θα φροντίζω και μετά τον θάνατό μου να σας υπενθυμίζω ότι μέχρι τώρα σας έχω διδάξει. 
Οι επιστολές Α' και Β' Πέτρου διαβάζονται σε λίγα λεπτά. 
Θα ήταν παράδοξο να λέει ότι θα φροντίσω να γράψω πολλές φορές αυτά τα λίγα και να τα στείλω στις Εκκλησίες. Εδώ λέει και από εκεί θα φροντίζω να τα θυμάστε και εκεί ψηλά παραμένω απόστολος και φροντίζω το ποίμνιο.
Λίγο παρακάτω στην ίδια επιστολή διαβάζουμε, οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτὲ προφητεία, ἀλλ᾿ ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι. Β' Πετρ. 1,21
Φερόμενοι, δηλαδή οδηγούμενοι, από το Άγιο Πνεύμα. 
Αυτοί όλοι οι Άγιοι άνθρωποι είχαν κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα και γνώριζαν γεγονότα χωρίς να τα έχουν δει ή να τα έχουν μάθει από κάποιους άλλους. 
Όλοι οι Άγιοι μετέχουν στο ίδιο Άγιο Πνεύμα όπως λέγει ο απόστολος εἴ τις οὖν παράκλησις ἐν Χριστῷ, εἴ τι παραμύθιον ἀγάπης, εἴ τις κοινωνία Πνεύματος, εἴ τις σπλάγχνα καὶ οἰκτιρμοί
Είναι σαν μια ψυχή και μια καρδιά και επιζητούν το συμφέρον των άλλων μὴ τὰ ἑαυτῶν ἕκαστος σκοπεῖτε, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑτέρων ἕκαστος, επιζητούν φυσικά το συμφέρον ως προς την σωτηρία της ψυχής. Μόλις λοιπόν πάνε στον ουρανό αρχίζουν άραγε και επιδιώκουν το ατομικό τους συμφέρον και κάθονται αδρανείς απολαμβάνοντας τον Παράδεισο; 
Όχι και εκεί επιζητούν το συμφέρον των αδελφών και εκεί έχουν την αγάπη προς τους άλλους όπως είχε και έχει ο Χριστός. Αυτός που αρνείται ότι οι άγιοι που είναι στον ουρανό βοηθούν όχι μόνο αφαιρεί από αυτούς το Άγιο Πνεύμα αλλά αφαιρεί και την αγάπη.
Εάν ο Κύριος από αγάπη προς το πλάσμα του έλαβε δούλου μορφή, άραγε οι άγιοι θα κάθονται στην μακαριότητά τους τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν
Δεν θα μετέχουν στον αγώνα εφόσον αυτός μαίνεται ακόμη;
Στην Γη παρότι βλέπουν δι' ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι μπορούν και γνωρίζουν γεγονότα, όταν τελειώσουν τον καλό αγώνα και έχουν πια οριστική κοινωνία, πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα, δεν θα γνωρίζουν γεγονότα τα οποία γίνονται επί γης; 
Στον ουρανό που έχουν μεγαλύτερη κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα και οι άγιοι πορεύονται συνέχεια προς τον Θεό, δεν θα έχουμε γνώση γεγονότων ώστε να υπάρξει ψυχωφελές αποτέλεσμα; Βεβαίως ναι, ὅταν δὲ ἔλθη τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.
Οι Χριστιανοί ἐπαγγελίας ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης. 
Δηλαδή εδώ ο απόστολος λέει, η ζωή της αγιότητας είναι ωφέλιμη σε όλα και στο σώμα και στο πνεύμα, όχι όπως την γυμναστική που είναι μόνο ωφέλιμη στο σώμα, διότι υπόσχεται και προσφέρει αγαθά όχι μόνο στην παρούσα αλλά και στην αιώνια ζωή. 
Τώρα η πνευματική υπόσχεση είναι η ίδια με την μέλλουσα μόνο που τότε θα είναι πρόσωπον προς πρόσωπον ενώ τώρα είναι δι εσόπτρου εν αινίγματι
Επαγγελίες ότι ο άνθρωπος θα γίνει κοινωνός Θείας φύσεως, μέγιστα ἐπαγγέλματα δεδώρηται, ἵνα διὰ τούτων γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως, από τώρα ο ευσεβής Χριστιανός είναι υιός Θεού, είναι υιός της αναστάσεως, είναι ισάγγελος.
Τώρα βοηθάει με φυσική παρέμβαση, με προσευχή προς τον Θεό, με το να μιλάει για τον Χριστό στους αδελφούς, από τον ουρανό βοηθάει ξανά με παρέμβαση, με προσευχή προς τον Θεό, με θαυματουργία η οποία μιλάει για τον Χριστό στους αδελφούς. Κοινωνός Θείας φύσεως είναι και στον ουρανό, έτσι το Άγιο Πνεύμα όχι μόνο τον οδηγεί αφού δεν θα σταματήσουμε ποτέ να προχωράμε προς τον Θεό, αλλά και τον πληροφορεί. Αυτή η ιδιότητα, να γνωρίζουν χωρίς να είναι εκεί ή να έχουν δει, δεν χάνεται από τους Χριστιανούς διότι ο πιστός προχωρεί και δεν γυρνάει πίσω, δηλαδή αυξάνεται η χάρις και δεν ελαττώνεται. Και από τον ουρανό συνεχίζει να είναι μέλος του σώματος Χριστού, συνεχίζει να είναι Χριστοποιημένος και να ενδιαφέρεται για τους επί γης και να τους βοηθάει. Ακόμη και τα λείψανα των αγίων που μένουν στην Γη έχουν την χάρη του Αγίου Πνεύματος, για αυτό πολλές φορές εκπέμπουν άρρητη ευωδία και μοσχοβολούν και θαυματουργούν. Για αυτό το λείψανο του προφήτη Ελισαίου ανέστησε νεκρό, βλέπε Δ Βασιλειών ιγ,21. Στον Άγιο η άκτιστος χάρη αφού βρίσκεται στο λείψανο πόσο μάλλον θα βρίσκεται στην ψυχή.

Οι άγιοι που είναι στον ουρανό γνωρίζουν τα επί γης,
προσεύχονται και πρεσβεύουν για εμάς

Στην Γραφή μαρτυρία δέησης κεκοιμημένου προς τον Θεό υπάρχει στο Β' Μακκαβαίων 15,12 το οποίο βρίσκεται μέσα στην μετάφραση των Ο', Εβδομήκοντα.  
Την ἦν δὲ ἡ τούτου θεωρία τοιάδε· Ὀνίαν τὸν γενόμενον ἀρχιερέα ἄνδρα καλὸν καὶ ἀγαθόν, αἰδήμονα μὲν τὴν ἀπάντησιν, πρᾷον δὲ τὸν τρόπον καὶ λαλιὰν προϊέμενον πρεπόντως καὶ ἐκ παιδὸς ἐκμεμελητηκότα πάντα τὰ τῆς ἀρετῆς οἰκεῖα, τοῦτον τὰς χεῖρας προτείναντα κατεύχεσθαι τῷ παντὶ τῶν Ἰουδαίων συστήματι.  
Εδώ στον Ιούδα Μακκαβαίο εμφανίζονται ο Ονίας ο οποίος ήταν αρχιερέας και κεκοιμημένος, τον είχαν σκοτώσει, και ο προφήτης Ιερεμίας. 
Ο Ονίας εμφανίζεται με υψωμένα χέρια να προσεύχεται για τους Ιουδαίους και έπειτα να λέει για τον Ιερεμία ότι προσεύχεται για τους αδελφούς του γιατί πολύ τους αγαπάει, ἀποκριθέντα δὲ τὸν Ὀνίαν εἰπεῖν· ὁ φιλάδελφος οὗτός ἐστιν ὁ πολλὰ προσευχόμενος περὶ τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἁγίας πόλεως Ἱερεμίας ὁ τοῦ Θεοῦ προφήτης.
Βλέπουμε ξανά αυτό που έχουμε ήδη πει, ότι η αιτία των προσευχών είναι η αγάπη.
Στο Αποκάλυψη 6,9-10 διαβάζουμε  
Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον· καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἕως πότε, ὁ δεσπότης ὁ ἅγιος καὶ ὁ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς; καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή, καὶ ἐῤῥέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἔτι χρόνον μικρόν, ἕως πληρώσωσι καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν οἱ μέλλοντες ἀποκτέννεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
Οι ομιλώντες στο χωρίο αυτό γνωρίζουν τι γίνεται επί γης και από τον μεγάλο διωγμό και την αγωνία για τους αδελφούς ζητούν από τον Κύριο να επέμβει και να σταματήσει την δίωξη της Εκκλησίας. Δεν φωνάζουν στον Κύριο για εκδίκηση γιατί πρώτον αυτό δεν συνάδει με το Χριστιανικό σκεπτικό και επιπλέον είναι αυθάδεια προς τον Θεό. 
Η γνώση της συνεχιζόμενης άγριας δίωξης των εν τη Γη από τους οπαδούς του Αντιχρίστου και τον ίδιο είναι η αιτία της φωνής μεγάλης και όχι φυσικά εφόσον δεν γνωρίζουν αιτία είναι η μεγάλη θέληση τους, φωνή μεγάλη, η μεγάλη δίψα τους για εκδίκηση. 
Ο Κύριος επάνω στον σταυρό είπε άφες αυτοίς φυσικά για να είναι αυτοί μαζί με τον αρνίον που σφάχτηκε χωρίς να μιλάει θα κάνουν και θα λένε το ίδιο. 
Δηλαδή θα λένε άφες αυτοίς και όχι χτύπησε αυτοίς. 
Γνωρίζουν λοιπόν και η φωνή μεγάλη είναι η αγανάκτηση τους, άρα έχουν γνώση επίγειων γεγονότων και πονάνε για τους αδελφούς τους και ζητούν την γρήγορη επέμβαση του Κυρίου.   
Οι αιρετικοί ισχυρίζονται ότι ο Κύριος τους λέει να αναπαυθούν, δηλαδή υποστηρίζουν ότι τους λέει να ξεκουραστούν και έτσι προφανώς η λευκή ρόμπα που τους δόθηκε είναι για την άνεση τους στον ύπνο. Αυτά φυσικά είναι ανοησίες και μόνο σε κωμική θέση φέρνουν τους αιρετικούς αυτές οι απόπειρες απόδρασης από τα δύσκολα που τους βάζει η Γραφή. 
Αυτό διότι αφενός το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, δηλαδή οι εν τω ουρανώ γνωρίζουν και πρεσβεύουν και αφετέρου αυτοί θα αναπαυθούν για το συγκεκριμένο αίτημα και όχι θα πέσουν στο εξής σε λήθη, για το συγκεκριμένο αίτημα το οποίο μάλιστα λαμβάνει απάντηση είναι αυτή η φράση. Η απάντηση είναι περιμένετε λίγο ακόμη, μάλιστα η στην πράξη απάντηση που τους δίδεται πριν την λεκτική, ο λευκός χιτώνας, είναι διότι ο Χριστός τους ακούει και τους λέει δεν αργώ, θα επέμβω σύντομα. Λευκό χιτώνα θα φορέσουν οι νικητές άρα εφόσον τους δίδεται σημαίνει ότι ο Χριστός τους ακούει και τους απαντά, δεν αργώ.
Ο Χριστός με έργα απαντά στο αίτημα τους, έτσι γίνεται και όταν έχουν κάποιο άλλο αίτημα, ο Χριστός αμέσως με έργα απαντάει στο αίτημά τους.
Προχωρούμε σε άλλο βιβλικό εδάφιο, Αποκάλυψη 5,8 καὶ ὅτε ἔλαβε τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων·    
Οι 24 πρεσβύτεροι υμνούν το αρνίον ο κάθε ένας έχει κιθάρα για να ψάλει ύμνους και δοξολογίες και κρατάει φιάλες χρυσές γεμάτα από θυμίαμα τα οποία είναι οι προσευχές των αγίων. Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι οι προσευχές μεταφέρονται από τους 24 πρεσβύτερους στον Θεό. Φυσικά ο Θεός γνωρίζει τις προσευχές που μεταφέρουν οι πρεσβύτεροι πριν καν τις εκφέρει κάποιος και ξανά εδώ έχουμε να διδάσκει ο Χριστός τους μεσίτες στον ουρανώ, οι οποίοι δεν κρατούν τις προσευχές τους μόνο, ούτε τις προσευχές μερικών αγίων, αλλά των αγίων. 
Κρατούν κιθάρα και τις προσευχές των αγίων. Η κιθάρα σημαίνει τον ύμνο και την δοξολογία, οι προσευχές τα αιτήματα. Δηλαδή βλέπουμε ακριβώς ότι γίνεται με τις προσευχές αυτών που είναι στην Γη, οι οποίες έχουν δοξολογία αλλά και μεσιτεία υπέρ των άλλων μελών του σώματος Χριστού. Είναι χρυσές οι φιάλες με τις προσευχές διότι συμβολίζουν την ελεημοσύνη και παρουσιάζονται ως θυμίαμα οι προσευχές γιατί είναι αποτέλεσμα της φλόγας της αγάπης η οποία καίει στις καρδιές των πιστών.   
Οι προσευχές των αγίων έχουν δοξολογία ικεσίες και αιτήματα, για αυτό ενώνονται με αυτών που είναι στον ουρανό, ειδάλλως ανόμοια πράγματα δεν ενώνονται.
Και επειδή η αιτία είναι η αγάπη προς αλλήλους για αυτό είναι και ευωδιαστές προς τον Θεό οι προσευχές αφού ο ίδιος είναι αγάπη και αυτός που δεν αγαπά δεν γνωρίζει τον Θεό, ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν Θεόν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν.
Εκείνος που τους έχει τοποθετήσει σε αυτήν την θέση είναι φυσικά ο Χριστός, άρα δεν σημαίνει ότι απεκδύεται την μεσιτεία του όταν αυτοί προσφέρουν τις προσευχές.  
Ούτε εφόσον αυτοί φέρνουν τις προσευχές σημαίνει ότι λαμβάνουν εκείνοι την τιμή αντί του Θεού όπως λένε οι αιρετικοί όταν ακούν ότι ζητούμε την μεσιτεία των αγίων. 
Η δόξα ανήκει στον Θεό αλλά υπάρχουν οι σχετικοί μεσίτες. 
Οι πρεσβύτεροι που φέρνουν τις προσευχές των αγίων λένε ότι η δόξα ανήκει στον Θεό, 
καὶ εἶδον καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων .... τῷ ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Περνάμε σε επόμενο εδάφιο, Αποκάλυψη 12,10 καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαν· ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἐβλήθη ὁ κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὁ κατηγορῶν αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός, αυτοί είναι άνθρωποι και όχι άγγελοι, μαθαίνουν δε εξ Αγίου Πνεύματος
Αυτό το χωρίο μας δείχνει τον άρρηκτο σύνδεσμο μεταξύ ουρανού και γης, ο οποίος είναι βασισμένος στην αγάπη. Το ότι αυτοί που είναι στον ουρανό πληροφορούνται από το Άγιο Πνεύμα και έχουν αγάπη προς τους αγωνιζόμενους, άρα ενδιαφέρονται για αυτούς, το βλέπουμε καθαρά στην χαρά που γίνεται στον ουρανό όταν κάποιος μετανοεί.
Στην παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου μπορούμε να μάθουμε πολλά για το θέμα μας. Καταρχήν θα κάνουμε μία διευκρίνηση, βλέπουμε να λέει ο Αβραάμ, οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται. Εδώ αυτή η πρόταση κάνει λόγο για το ότι δεν μπορούν να πάνε από την Κόλαση στον Παράδεισο όσοι θέλουν, δεν λέει ότι οι κεκοιμημένοι δεν μπορούν να γνωρίζουν ή να μεσιτεύσουν προς τον Θεό, ούτε μας λέει ότι δεν μπορούν να μάθουν οι πέραν του τάφου γεγονότα, οι αιρετικοί συνεχώς πέφτουν σε λογική πλάνη.
Το χωρίο ομιλεί αποκλειστικά και μόνο για την θέληση τους, θέλοντες, να πάνε από την κόλαση στον παράδεισο, και εξυπακούεται για τους αγίους ότι δεν μπορούν, όχι φυσικά να πάνε στην κόλαση, αλλά να βοηθήσουν τους κολασμένους γιατί το χάσμα είναι η αρετή και η κακία
Αυτό το χάσμα δεν υπάρχει μεταξύ αυτών στον ουρανό και αυτών στην Γη
Οι επί γης μπορούν να έχουν μετάνοια προτού επέλθει η μερική κρίση και πάει ο πλούσιος στην φλόγα ή απαιτηθεί η ψυχή του άλλου πλούσιου από αυτόν, τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ·.
Στην παραβολή αυτή διαβάζουμε, εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· δηλαδή, θυμήσου παιδί μου ότι απόλαυσες τα αγαθά σου στη ζωή σου, και ο Λάζαρος ομοίως τα κακά. 
Επίσης ο Αβραάμ λέει ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν δηλαδή έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες. Είναι πασίγνωστο ότι ο Μωυσής και ειδικά οι προφήτες είναι πολύ μεταγενέστεροι του Αβραάμ. Εδώ βλέπουμε ο Αβραάμ να γνωρίζει τα επίγεια γεγονότα, επίσης με το θυμήσου ότι απόλαυσες τα αγαθά σου στην ζωή σου φαίνεται να γνωρίζει με μεγάλη λεπτομέρεια και όχι επιφανειακά την ζωή του πλουσίου σε σημείο το οποίο να του λέει "θυμήσου".
Εδώ του λέει ότι απόλαυσε αυτά που νόμιζε ότι ήταν αγαθά και ο Λάζαρος απόλαυσε τα κακά που νόμιζε ο πλούσιος κακά. Ο πλούσιος θεωρούσε ότι η ζωή είναι να έχουμε την υγεία μας για να "φάγωμεν πίωμεν" και να ξεχνάμε τους άλλους, ενώ θεωρούσε ότι το να είσαι φτωχός είναι άσχημο γιατί δεν μπορείς να ζεις άσωτα.  
Εάν είσαι και φτωχός και άρρωστος, ε τότε είναι κάτι το πολύ χειρότερο. 
Εδώ φαίνεται μια βαθύτατη γνώση η οποία είναι απόδειξη ότι οι πληροφορίες προέρχονται εξ Αγίου Πνεύματος. Το ίδιο είδαμε και στον Ελισαίο, βαθιά γνώση.
Εκτός των παραπάνω βλέπουμε ότι ο Αβραάμ αφενός ομιλεί με εξουσία προς τον πλούσιο, δεν του λέει "κάτσε να ρωτήσω τον Χριστό μήπως και εάν αναστηθεί κάποιος πιστέψουν οι συγκεκριμένοι" και αφετέρου στην απάντηση του πλουσίου "όχι αλλά αν πάει νεκρός θα πιστέψουν" του λέει άμεσα εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωυσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται, δηλαδή αν δεν ακούσουν τους προφήτες και νεκρός να αναστηθεί δεν θα πιστέψουν. Αλλά στην Γραφή, Παλαιά και Καινή, υπάρχουν περιπτώσεις αναστάσεως νεκρών. Αυτές οι αναστάσεις είναι πρώτιστα για πνευματικό σκοπό, αλλά και ο Χριστός έκανε θαύματα αναστάσεως νεκρών. Γιατί να μην γίνει και εδώ μία αν είναι να σωθούν ψυχές; Οι Φαρισαίοι όταν έγιναν αναστάσεις, επί παραδείγματι αυτή του Λαζάρου, μπορεί να μην πίστεψαν αλλά κάποιοι από αυτούς που τις είδαν θα πίστεψαν όπως ακριβώς έγινε και με τα άλλα θαύματα. Άρα ο Αβραάμ πληροφορείται άμεσα από το Άγιο Πνεύμα και έτσι γνωρίζει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι τους αδελφούς του πλουσίου τους διέπει η ίδια αμετανοησία με τον αδελφό τους και εάν πάει νεκρός το μόνο που θα γίνει θα είναι να χειροτερεύσουν την θέση τους στην κόλαση. Η φράση να πιστέψουν τον Μωυσής και τους προφήτες δεν είναι απλά να πιστέψουν τα λόγια, οι προφήτες προσφέρουν και τα εχέγγυα της διδαχής. Δηλαδή το αίτημα δεν πραγματοποιείται από αγάπη επειδή δεν είναι προς ωφέλεια, αν είναι προς ωφέλεια και από αγάπη δεν θα πραγματοποιηθεί; 
Φυσικά και ναι. 
Ο πλούσιος είχε κάποιο αίτημα αλλά δυστυχώς κουβαλάει την επίγεια προετοιμασία στον άλλο κόσμο και προσβάλλει τον Αβραάμ αλλά και τον ίδιο τον Θεό, λέει οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ. Το "όχι πάτερ Αβραάμ", σημαίνει "ο Θεός δεν γνωρίζει, εγώ ξέρω πιο καλά και λέω ότι καλύτερα θα είναι να αναστηθεί νεκρός".
Όμως ο Αβραάμ έχει αγάπη και φέρεται σαν να είναι παιδί του, έτσι ακούει αρχικώς τον πλούσιο και έπειτα συνεχίζει να του απαντά στα αιτήματα του.
Όλα τα μεταχειρίζεται για να σωθούμε ο Κύριος, ανασταίνει Λάζαρο, και θα μπορούσαμε να πούμε ότι του πλουσίου η αίτηση έγινε κατά κάποιο τρόπο δεκτή.

Βλέπουμε ότι ο πλούσιος που είναι στην φλόγα έχει αιτήματα και ενδιαφέρεται για αυτούς που είναι στην Γη, φυσικά ο άγιος θα έχει και αυτός αιτήματα και θα ενδιαφέρεται για τα αδέλφια του στην Γη. Ο Αβραάμ έχει αγάπη και ενδιαφέρεται να ακούσει τον πλούσιο που έχει ήδη κριθεί, πόσο μάλλον περισσότερο θα έχει αγάπη για αυτόν που είναι στην γη και αγωνίζεται, έτσι θα τον ακούει όταν ζητάει την βοήθειά του. 
Μάλιστα οι άγιοι θα έχουν αιτήματα σύμφωνα με την διδασκαλία, το αίτημά τους δεν θα είναι όπως του πλουσίου, από τον αυθεντία-εαυτό του προς τους άλλους, αλλά αποκλειστικά για τους άλλους κινούμενο από αγάπη και με πρώτα το θέλημα Κυρίου. Τα εντός Χριστιανικού σκεπτικού αιτήματα των αγίων και ακούγονται και γίνονται δεκτά. 
Όλα τα ορθά αιτήματα προς σωτηρία ψυχής γίνονται πάντοτε δεκτά. 
Αυτοί λοιπόν που βρίσκονται στον ουρανό ενδιαφέρονται αλλά και προσεύχονται, η ίδια η Γραφή είναι αψευδής μάρτυρας.
Και πρεσβεύουν λοιπόν και παρεμβαίνουν οι άγιοι γιατί το Άγιο Πνεύμα πληροφορεί αυτούς για τα επίγεια γεγονότα. Φυσικά πληροφορεί ορισμένους όχι όλους τους νεκρούς, όσους είχαν επί Γης και τώρα έχουν οριστικά πια κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα.
Δυστυχώς το Προτεσταντικό Limbus Beatum θέλει όλους τους αγίους ξεκομμένους και παροπλισμένους να μην γνωρίζουν οτιδήποτε.
Όμως αυτοί που είναι στον ουρανό δεν παύουν να είναι αδέλφια και μέλη του σώματος Χριστού αδελφοὶ, ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους ούτε παύουν να έχουν την αγάπη προς τους αδελφούς οι οποίοι είναι μέλη του σώματος Χριστού εν τη γη. Είναι και αυτοί στον αγώνα, είναι και αυτοί ενεργοί και όχι παροπλισμένοι όπως τους θέλουν οι αιρετικοί.  
Οι αιρετικοί λένε ότι αυτοί στον ουρανό ενδιαφέρονται μεν, δεν ακούνε δε.  
Φυσικά όλα αυτό είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το Άγιο Πνεύμα δεν έχει έρθει ποτέ σε εκείνους που τα υποστηρίζουν αυτά, ειδάλλως θα ήξεραν ότι όταν κάποιος έχει το Άγιο Πνεύμα, όχι μόνο διδάσκει θεόπνευστα αλλά έχει και πληροφορίες που δεν τις άκουσε, ούτε τις είδε ποτέ.
Όπως ο απόστολος που γνωρίζει για το χωράφι της Σαπφείρας ή ο Πέτρος που γνωρίζει ότι πρόκειται σε λίγο να πεθάνει ή ο Παΐσιος που ήξερε για εσένα πριν σε δει. 
Αυτοί που έχουν τώρα κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα και λαμβάνουν πληροφορίες επί γης, ενώ συνεχίζουν να έχουν το Άγιο Πνεύμα στον ουρανό, για τους αιρετικούς χάνουν την πληροφόρηση γιατί προφανώς η πληροφόρηση θέλει σαρκικά αυτιά
Το Άγιο Πνεύμα θέλει αυτιά για να πει την πληροφορία. 
Αυτός ο λόγος είναι η αιτία που εγώ δεν μπορώ να πω στον κεκοιμημένο αδερφό, προσευχήσου για εμένα, διότι τώρα που πέθανε δεν έχει σαρκικά αυτιά και δεν μπορεί να με ακούσει. Προσεύχεται και ενδιαφέρεται, εφόσον ακόμη και ο πλούσιος είχε αίτημα, αλλά τώρα είναι σαν σε φυλακή. Προσβολή προς το σώμα Χριστού και εν τέλει προς την κεφαλή όλες αυτές οι θεωρίες των αιρετικών.
Επαναλαμβάνουμε οι Χριστιανοί ισάγγελοι εισί και υιοί εισί του Θεού, της αναστάσεως υιοί όντες, δηλαδή είναι ισάγγελοι, γιοί του Θεού, γιοί της αναστάσεως και αυτά είναι από τώρα. Οι Χριστιανοί έχουν λάβει την υιοθεσία από τώρα, από τώρα λέγουν Πάτερ ημών από τώρα είναι ίσοι με τους αγγέλους. Είναι ίσοι όχι μόνο γιατί ζουν από εδώ τον αγγελικό βίο, χωρίς να διαπράττουν πορνείες, κλοπές, αδικίες, αλλά είναι και ισάγγελοι διότι αναλαμβάνουν και αυτοί το άγιο έργο των αγγέλων γινόμενοι διάκονοι των αδελφών τους, διάκονοι, βοηθοί δηλαδή. 
Βοηθοί και στην επίγεια ζωή αλλά και στην μετά ζωή. 
Ο απόστολος Παύλος λέει τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων. Έχουμε νέφος μαρτύρων που μας περιτριγυρίζει, περικείμενον ημίν, γύρω από εμάς τους έχουμε, δεν είναι ψηλά απομονωμένοι ούτε λέει έχοντες εν τη διάνοιά μας το νέφος των μαρτύρων που είναι στα νεκροταφεία, αλλά γύρω μας τους έχουμε. 
Νέφος μαρτύρων αόρατοι προστάτες και βοηθοί όπως στο Δ' Βασιλειών. Εκεί είναι ένα περιστατικό στο οποίο ο βασιλιάς της Συρίας στέλνει εναντίων του Ελισαίου ιππικό και πεζικό μεγάλου μεγέθους ἵππον καὶ ἅρμα καὶ δύναμιν βαρεῖαν, καὶ ἦλθον νυκτὸς καὶ περιεκύκλωσαν τὴν πόλιν που ήταν ο Ελισαίος.
Ο Γιεζί, υποτακτικός του Ελισαίου, είδε τον στρατό που τους είχε περικυκλώσει και ενώ εκείνοι ήταν μόνο δύο άτομα, αυτός και ο Ελισαίος, ο προφήτης του είπε "μην φοβάσαι εμείς είμαστε περισσότεροι" και προσεύχεται για να ανοιχτούν τα μάτια του Γιεζί.
Καὶ προσηύξατο Ἑλισαιὲ καὶ εἶπε· Κύριε, διάνοιξον δὴ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ παιδαρίου καὶ ἰδέτω· καὶ διήνοιξε Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ τὸ ὄρος πλῆρες ἵππων, καὶ ἅρμα πυρὸς περικύκλῳ Ἑλισαιέ. Άλλα τα μάτια του προφήτη και άλλα του υποτακτικού, το ίδιο και τα αυτιά τους, συνεχής μέθεξη με το άγιο Πνεύμα έχουν οι άγιοι.
Ένας άγγελος δεν έφτανε να προστατέψει τον Ελισαίο; Θα μπορούσε να κατατροπώσει μόνος όλο το στράτευμα. Ένας άγγελος δεν έφτανε όταν πήγαν να συλλάβουν τον Ιησού; Οι δώδεκα λεγεώνες ήταν εντελώς περιττές αλλά για να δείξει η Γραφή ότι όλοι οι εν τω ουρανώ είναι ένα σώμα και εναντίων του κακού δίδει αυτήν την εικόνα.
Νέφος γύρω μας αγαπητοί που προστατεύει και βοηθά τους Χριστιανούς όταν βαδίζουν τον δρόμο προς την σωτηρία. Τώρα δεν είναι μόνο οι άγγελοι γύρω από τους Χριστιανούς όπως στον Ελισαίο αλλά και οι ἰσάγγελοι, δεν βλέπουν οι αιρετικοί ότι οι ισάγγελοι έχουν αναλάβει την θέση του τάγματος του Εωσφόρου; καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν.

 Οι νεκροί δεν γνωρίζουν ουδέν

Κάποιοι αιρετικοί φέρνουν προς υποστήριξη τους τα λόγια του Σολομώντα από τον Εκκλησιαστή ο οποίος λέει: ὅτι οἱ ζῶντες γνώσονται ὅτι ἀποθανοῦνται, καὶ οἱ νεκροὶ οὐκ εἰσὶ γινώσκοντες οὐδέν· καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἔτι μισθός, ὅτι ἐπελήσθη ἡ μνήμη αὐτῶν· Εκκλ. 9,5 και λένε να, η Γραφή λέει ότι οι νεκροί δεν γνωρίζουν ουδέν. Εδώ όμως ο Εκκλησιαστής δίδει το νόημα και το βάρος στην "μνήμη θανάτου", μιλάει για τους ζωντανούς οι οποίοι ξέρουν ότι κάποτε θα πεθάνουν οἱ ζῶντες γνώσονται ὅτι ἀποθανοῦνται και για τους ζωντανούς νεκρούς, για τους πνευματικά νεκρούς, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τίποτα, δεν έχον πραγματική γνώση, οἱ νεκροὶ οὐκ εἰσὶ γινώσκοντες οὐδέν·
Καταρχήν είναι φανερό από τα παραπάνω κεφάλαια ότι οι νεκροί οι οποίοι είχαν μέθεξη Αγίου Πνεύματος γνωρίζουν πολύ καλά, είναι δε οι ακόλουθοι του Αρνίου, ενώ η φράση ξεχάστηκε ἐπελήσθη η μνήμη των νεκρών θα μας βοηθήσει να δούμε ξεκάθαρα για τι νεκρούς ομιλεί ο Σολομώντας. 
Λέει ξεχάστηκαν οι νεκροί, αλλά ξεχάστηκαν οι Τρεις Παίδες και η ωδή τους; ξεχάστηκε ο Ησαΐας; ο Ελισαίος; ο Πρόδρομος; οι Απόστολοι; ο Χρυσόστομος; ο Μέγας Αθανάσιος; Φυσικά και όχι, λέγει ο 112ος Ψαλμός εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος δηλαδή ο δίκαιος θα μνημονεύεται δια παντός. 
Αλλά πάρα μα πάρα πολλοί θυμούνται και τους ασεβείς, έχουν την ζωή τα λόγια ή τις πράξεις τους ως παράδειγμα και είναι υποστηρικτές τους. 
Πως ξεχάστηκε η μνήμη των νεκρών αφού τόσοι, είτε πιστοί είτε ασεβείς, τους θυμούνται;
Εδώ μιλάει αποκλειστικά για την μνήμη των ευσεβών. Ο ασεβής έχει ξεχαστεί από τον δίκαιο και αν κάποτε έρχεται στην μνήμη η θύμηση του είναι σαν βρωμερή οσμή, όπως στην αντίθετη μεριά το να θυμάται τους Αγίους που περπάτησαν στην γη είναι σαν το καλύτερο άρωμα, αγαθὸν ὄνομα ὑπὲρ ἔλαιον ἀγαθὸν Εκκλησιαστής 7,1, δηλαδή, το καλό όνομα είναι προτιμότερο και από το καλύτερο μύρο. 
Η φράση ὅτι ἐπελήσθη ἡ μνήμη αὐτῶν· μας κάνει πιο φανερό ότι όταν ο Σολομών λέει οἱ νεκροὶ μιλάει για τους πνευματικά νεκρούς, ο ίδιος το βεβαιώνει λέγοντας μνήμη δικαίων μετ᾿ ἐγκωμίων, ὄνομα δὲ ἀσεβοῦς σβέννυται Παρ. 10,7. Δηλαδή η ανάμνηση των δικαίων συνοδεύεται πάντοτε από επαίνους και εγκώμια, ενώ το όνομα του ασεβούς θα σβήσει για πάντα, θα σβήσει από την μνήμη των δικαίων γιατί οι ασεβείς θα τους θυμούνται.
Ο Σολομών λέει ότι στην μνήμη των δικαίων οι πνευματικά νεκροί δεν υπάρχουν, ἐπελήσθη ἡ μνήμη αὐτῶν· αυτοί οι πνευματικά νεκροί "που δεν γνώριζαν ουδέν", δηλαδή δεν είχαν πραγματική γνώση, αγαθότητα και δεν εννόησαν ότι κάποτε θα πεθάνουν, έχουν σβηστεί από την θύμηση των δικαίων, οι οποίοι είχαν πάντοτε "μνήμη θανάτου", γνώσονται ὅτι ἀποθανοῦνται.
Αυτοί λοιπόν που δεν γνωρίζουν ουδέν είναι οι αιρετικοί όχι οι Άγιοι, δεν γνωρίζουν ότι εδώ ο Εκκλησιαστής δεν μας μιλάει για αυτούς που είναι στον ουρανό αλλά για τους ζωντανούς, ομιλεί για τους πνευματικά νεκρούς.

 Οι αιρετικοί είναι σαρκολάτρες, διώχνουν το Άγιο Πνεύμα από τους Αγίους
Ο δε διάβολος διαμέσου των αιρετικών αφού τους έχει αφαιρέσει 
το Άγιο Πνεύμα τους βάζει στον Άδη !!

Λέγει ο απόστολος Παύλος ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ Πνεύματος, αυτά που οφθαλμός δεν είδε και αυτί δεν άκουσε ετοίμασε ο Θεός για όσους τον αγαπούν, σε εμάς όμως τα αποκάλυψε ο Θεός με το Άγιο Πνεύμα. Και αν έχουν πληροφόρηση για τα μέλλοντα αγαθά, δεν θα έχουν πληροφόρηση για κάτι που θα οδηγήσει έναν σε αυτά; Γιατί η πληροφόρηση των μελλόντων αγαθών έχει σκοπό την ενίσχυση αλλά η πληροφόρηση για τους αδελφούς σκοπό έχει να τους βοηθήσει να κερδηθούν αυτά. Πες μου λοιπόν, η αγάπη των αδελφών δεν θα αγωνιά και θα προσεύχεται και η αγάπη του Κυρίου δεν θα πληροφορεί και θα δέχεται τις αιτήσεις που μέγιστα θα βοηθήσουν στην μεταστροφή και στην μετάνοια; Αυτή η μετάνοια θα γίνει η αιτία χαράς στον ουρανό. Και όταν χαίρει επ' αυτό ο καλός ποιμήν ο Κύριος και οι άγγελοι, μήπως τα μέλη του Χριστού δεν χαίρονται; Μήπως δεν συμμετέχουν στην χαρά οι άγιοι; Μήπως όταν η κεφαλή της εκκλησίας χαίρεται το σώμα παραμένει απαθές διότι είναι σε δεσμά; Όχι αλλά όλοι χαίρονται για τον αμαρτωλό που μετανοεί.  
Λέγω ὑμῖν ὅτι οὕτω χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι
Και δεν είπε όταν έρθει στον Παράδεισο γίνεται η χαρά αλλά όταν μετανοεί, δηλαδή εκείνη την στιγμή που μετανοεί γίνεται η χαρά. 
Δεν είναι όμως ο άνθρωπος τρεπτός; 
Σήμερα μπορεί να μετανοήσει φαινομενικά αλλά αύριο να γίνει χειρότερος ή να κρεμαστεί όπως έγινε με τον Ιούδα. Μήπως άγγελοι και άγιοι στο ουράνιο στερέωμα θα χαίρονται τώρα αλλά αύριο θα απογοητεύονται και συνέχεια αυτό το κωμικό θα γίνεται μόλις κάποιος φαίνεται ότι μετανοεί; 
Όχι φυσικά αλλά εδώ έχουμε χαρά γιατί αυτή μετάνοια είναι πραγματική και όχι μια προσωρινή απεμπόληση της αμαρτίας διότι το Άγιο Πνεύμα που γνωρίζει όχι μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον είναι αυτό που πληροφορεί. 
Βλέπεις λοιπόν ότι οι αυτοί που είναι στον ουρανό γνωρίζουν εξ Αγίου Πνεύματος; 
Μήπως η αιτία της χαράς δεν είναι η αγάπη προς τους αδελφούς τους; 
Αυτή η αγάπη είναι το κίνητρο των προσευχών των Αγίων για εμάς, έτσι όταν αρνείσαι την πρεσβεία των Αγίων επιτίθεσαι συγκαλυμμένα στον δεσμό που ενώνει τους αδελφούς, την αγάπη. Οι αιρετικοί όμως θέλουν δεσμίους τους εν ουρανώ, τους θέλουν με αλυσίδες, όπως είναι ο πατήρ τους ο Διάβολος που όλους θα ήθελε στην δική του κατάσταση να παρασύρει.  Ω ταλαίπωρε, αν αυτός που είναι στην φλόγα έχει αιτήματα και ενδιαφέρεται για τους επί Γης, πες μου δεν θα έχει αιτήματα ο άγιος που είναι τύπος του Ποιμένα και ενδιαφέρεται για το απολωλώς;   
Αν ο πατριάρχης Αβραάμ έχει αγάπη και ενδιαφέρεται για τον πλούσιο που έχει ήδη κριθεί, και επιπλέον τον ακούει όταν λέγει τα παράλογα, πες μου δεν θα έχει αγάπη για αυτόν που είναι στην γη και αγωνίζεται; ή δεν θα ακούει αυτόν που ζητάει την βοήθειά του; Πάλι πες μου ποιο αίτημα προς ωφέλεια ψυχής είδες να ζητούν από τον Κύριο και αυτός δεν το άκουσε; 
Και αν γίνεται χαρά όταν μετανοεί ο αμαρτωλός, τότε δεν είναι άξιος τιμής εκείνος που προξένησε την χαρά; Δεν είναι άξιος τιμής ο απόστολος και ο κάθε ένας που διδάσκει με τον λόγο αλλά και το παράδειγμα του την μετάνοια;
Πως λοιπόν οι αιρετικοί λένε ότι δεν πρέπει να τιμούμε τους αγίους;
Ο Κύριος πάλι δεν ήταν που όρισε τους αποστόλους να διαδώσουν τον λόγο του και να γίνουν πρόξενοι της αλλαγής μας; Μήπως τιμώντας αυτούς δεν τιμούμε και τον Κύριο που τους έστειλε; 
Γιατί εάν τιμήσεις τον πρέσβη κάποιου πάντοτε τιμάς ταυτόχρονα και αυτόν που τον απέστειλε. Είδες λοιπόν ότι ποτέ δεν τιμάται ο άγιος μόνος του αλλά πάντοτε μαζί του τιμάται και ο Κύριος; 
Πως λοιπόν οι αιρετικοί λένε ότι αφαιρούμε την τιμή από τον Χριστό αφού ουδέποτε μπορεί να τιμηθεί μόνος του ο άγιος; 
Και κοίταξε τώρα πως ο Διάβολος τους κοροϊδεύει και εκτός από το ότι τους βάζει να αφαιρούν τον Κύριο από αυτούς στους οποίους έχει κατοικήσει, τους κάνει επιπλέον και ειδωλολάτρες που προσκυνούν την σάρκα αν και διατείνονται ότι σέβονται τον Χριστό και τους δικούς του. 
Ο απόστολος Παύλος παρακάλεσε τους Χριστιανούς να προσευχηθούν στον Θεό για αυτόν, συναγωνίσασθαι μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν, και εάν τους πεις ότι ζητώ από κάποιον ζωντανό να προσευχηθεί για εμένα καμία αντίρρηση δεν έχουν και δέχονται να πουν "προσευχήσου για εμένα" όταν ζει, αλλά όταν πεθάνει λένε ότι δεν μπορώ να το πω, ούτε να ζητήσω την βοήθεια ή την πρεσβεία του γιατί τώρα ο Παύλος ή ο Πέτρος δεν με ακούν και δεν γνωρίζουν τι γίνεται στην Γη. Και λένε ότι δεν μπορώ να μιλήσω στους εν ουρανοίς και να ζητήσω την προσευχή τους αλλά θα πρέπει να βρω κάποιον με σαρκικά αυτιά που ακούει και έτσι κάνουν ακόμη και το Άγιο Πνεύμα να χρειάζεται τα αυτιά για να πληροφορήσει. Και θα δεχθούν να τιμήσουν τους Αγίους και εγκώμια να τους πλέξουν και αν ήταν εδώ ο Παύλος θα τον ασπάζονταν αλλά θα αρνηθούν ότι τώρα ακούει και βλέπει. Είδες λοιπόν πως αν και λένε ότι δεν ασπάζονται αυτοί τα μέλη των αγίων το πράττουν και μάλιστα αφού πρώτα τους έχουν αφαιρέσει το Άγιο Πνεύμα; 
Γιατί εμείς προσκυνούμε τα μέλη των αγίων που έχει κατοικήσει το Άγιο Πνεύμα, ενώ οι αιρετικοί δέχονται τα μέλη και τα τιμούν αφού τους το έχουν αφαιρέσει . 
Ο Διάβολος τους πλανά και ενώ με τις οδηγίες του εμάς αποκαλούν ειδωλολάτρες αυτοί είναι οι πραγματικοί ειδωλολάτρες και σαρκολάτρες.
Οι άγγελοι είναι δίπλα μας και μας βοηθούν, οι δαίμονες μπορούν και είναι στην γη, πειράζουν για να φανούν οι δόκιμοι και όταν τους δοθεί δικαίωμα από τον άνθρωπο τον καταλαμβάνουν, είτε με δαιμονισμό είτε με το να κυριαρχούν ολοκληρωτικά επάνω στην διάνοιά του όπως έγινε στον Ιούδα, εἰσῆλθε δὲ ὁ σατανᾶς εἰς Ἰούδαν
Αλλά ω της Σατανικής διδασκαλίας ενώ οι δαίμονες μπορούν να βρίσκονται στην Γη οι άγιοι είναι κλεισμένοι σε φυλακή, οι εχθροί Χριστού ελεύθεροι και οι φίλοι Χριστού φυλακισμένοι. 
Η πομπή του Διαβόλου ελεύθερη να καταστρέφει και η παράταξη του Αρνίου φυλακισμένη να μην μπορεί να πράξει το καλό, χειρότεροι από τους δαίμονες οι άγγελοι γίνονται με αυτές τις θεωρίες που ακόμη και ο ίδιος ο Σατάν δεν θα τολμούσε να πει. 
Ο Διάβολος γνωρίζεις ότι προσπαθεί να μιμηθεί το Άγιο Πνεύμα για να οδηγήσει στην απώλεια. Έτσι επιτίθεται με τον κατάλληλο τρόπο στον κάθε ένα, εμφανίζεται να γνωρίζει το μέλλον, εγείρει ψευτοπροφήτες, ψευδοδιδασκάλους, ψευδοχρίστους. Συνεργάζεται με τα άλλα δαιμόνια, έχει διασύνδεση νοερή, έτσι μπορεί να ξέρει γεγονότα πολύ γρήγορα και ακριβώς την στιγμή που πραγματοποιούνται. Αυτά όλα είναι μίμηση της Εκκλησίας και της ενέργειας του Αγίου Πνεύματος το οποίο ενεργεί απόλυτα κατάλληλα για τον κάθε ένα και προσπαθεί να τον οδηγήσει στην σωτηρία ή προλέγει γεγονότα ή πληροφορεί τους Αγίους για διάφορες καταστάσεις. Οι αιρετικοί λέγοντας ότι οι Άγιοι που είναι στον ουρανό  "δεν βλέπουν δεν ακούν" όχι μόνο τους έχουν κλείσει τον Άδη αλλά τους αρνούνται το γνήσιο ενώ παραδέχονται το κίβδηλο, την απομίμηση, και ξανά βλέπεις ότι τους έχουν σε χειρότερη θέση από τους δαίμονες.
Aμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ οἴσει ὅπου οὐ θέλεις. Ιω. 21,18 Και πληροφορόντας αυτόν ο Κύριος του λέει, σε διαβεβαιώνω ότι όταν ήσουν νεώτερος έζωνες τον εαυτό σου και πήγαινες όπου ήθελες. Όταν όμως γεράσεις θα απλώσεις τα χέρια σου και άλλος θα σε ζώσει και θα σε φέρει εκεί που δεν θέλεις. 
Βλέπεις ότι όμοιοι με τους διώκτες είναι οι αιρετικοί; Βλέπεις ότι τον πηγαίνουν εκεί που δεν θέλει δηλαδή μακριά απο τον Χριστό και τους αδελφούς ;
Ω της αιρετικής ανοησίας, ενώ ο απόστολος στην Γη είχε την πληροφόρηση από το Πνεύμα τώρα την έχασε, όταν ήταν στην Γη πήγαινε όπου ήθελε για να επιτελέσει το αγαθό έργο ενώ τώρα είναι φυλακισμένος, στην Γη ακολουθούσε τον Χριστό ενώ τώρα δεν ακολουθεί το αρνίον όπου και εάν υπάγει, ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ 
Γιατί τι είπε ο Κύριος; ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι
Μήπως τώρα άραγε ο Παύλος σταμάτησε να ακολουθεί τον Χριστό
Μήπως άραγε απαρνήθηκε τώρα τον Χριστό και ενδύθηκε τον Άδη
Και που υπάγει ο Κύριος; Μήπως δεν εξήλθε νικών ίνα νικήσει την αμαρτία και να σώσει;  Μήπως άραγε ο Παύλος τώρα σταμάτησε να είναι απόστολος και να αγωνίζεται υπέρ των Χριστιανών; Μήπως δεν είναι μιμητής Χριστού και δεν εργάζεται το έργο εκείνου; μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.
Μήπως αυτός και όλοι όσοι είναι μαζί με τον Κύριο δεν είναι οι προσκεκλημένοι και διαλεγμένοι από τον Θεό οι οποίοι αποτελούν την βασιλική του παράταξη και πολεμούν μαζί με το Αρνίον εναντίον του Σατάν; 
οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶ καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. 
Για το νόημα της φράσης μετ᾿ αὐτοῦ κλητοὶ παράβαλε το ἤκουσεν Ἀδωνίας καὶ πάντες οἱ κλητοὶ αὐτοῦ δηλαδή, άκουσε ο Αδωνίας και όλοι αυτοί που ήταν μαζί του. 
Οι κλητοί είναι πάντα μαζί με τον Χριστό, είτε είναι μάχη με το κακό, είτε είναι στο δείπνο του Αρνίου μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι, είτε σε οτιδήποτε κάνει ο Χριστός. Και τι λέγει το Αρνίον για τους ισάγελους; καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν (πρωινός αστέρας σημαίνει εωσφόρος) βλέπεις λοιπόν ότι μυστικώς σου διδάσκει ότι το τάγμα των πονηρών δαιμόνων αντικαθιστούν και αυτό ξεκινάει από τώρα;
Αλλά ω της βλασφημίας, ο εν τω ουρανώ όχι μόνο έχει χάσει την κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα αλλά βρίσκεται σαν σε φυλακή και ενώ ο Άδης καταργήθηκε, οι αιρετικοί τον έχουν ακόμη σε λειτουργία έχοντας κλεισμένους μέσα τους Αγίους.  
Εφονεύσατε τὸν δίκαιον· και εις Άδη φυλακίσατε την ψυχήν αυτού.
Ταλαίπωρε δεν βλέπεις τι λέγει η Γραφή; Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου  και  ἐγώ εἰμι Ῥαφαήλ, εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ προσαναφέρουσι τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων, καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου  και  φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων·; 
Είδες ότι όχι μόνο στην Γη αλλά και όταν ανέλθουν στον ουρανό προσεύχονται οι άγιοι; 
Δεν βλέπεις ότι το σώμα του Χριστού είναι ένα; Δεν βλέπεις ότι ο Άδης τώρα καταργήθηκε;
Δεν βλέπεις ότι ο Σατανάς αυτήν την φυλακή αναπολεί και τα παλαιά νοσταλγεί για αυτό βάζει να λένε αυτό που θα του άρεσε ακόμη να γίνεται; 
Τους αμαρτωλούς και αμετανόητους ακόμη τους κρατεί ενώ τους δίκαιους έχασε. 
Γιατί λοιπόν εσύ γίνεσαι ακόλουθος του και θες να φυλακίζεις στον Άδη τους Αγίους; 
Αυτοί τώρα εγέρθηκαν, είναι οι φύλακες και προστάτες του Χριστιανικού έθνους. Μαζί με τους αγίους αγγέλους κρατούν την ρομφαία της διδαχής Κυρίου, καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναστήσεται Μιχαὴλ ὁ ἄρχων ὁ μέγας, ὁ ἑστηκὼς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου·. Μαζί με τους αγγέλους είναι οι αόρατοι προστάτες και βοηθοί.
Λες ότι μόνο ο Κύριος σώζει και διαμαρτύρεσαι, πες μου μήπως αποστάτησε ο απόστολος που είπε ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου; Δεν βλέπεις ότι αποκαλεί άνθρωπο σωτήρα ψυχών; Γιατί λοιπόν οι λόγοι Παναγία σώσε με σε κάνουν να εξανίστασαι; Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό το ζητεί γιατί τον απόστολο άκουσε; Και πως μπορεί κάποιος να επιστρέψει έναν στην ευθεία οδό αν πρώτα δεν περιπατεί σε αυτήν και την γνωρίζει; Δεν βλέπεις λοιπόν ότι τον δίκαιο επικαλείται του οποίου πολύ ισχύει η δέησις; Και επιπλέον οι αιρετικοί μας κατηγορούν ότι τεμαχίζουμε τα λείψανα αλλά δεν βλέπουν ότι αυτοί τεμαχίζουν διπλά το σώμα του Χριστού. Αφού σε δύο κομμάτια πρώτα τεμάχισαν το σώμα Κυρίου χωρίζοντας Γη και ουρανό, μετά με τις αιρέσεις συνέχεια σε μυριάδες κομμάτια τεμαχίζουν. 

Μιχαήλ ὁ ἄρχων ὁ μέγας ὁ ἑστηκὼς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου 
τώρα μαζί με τους Αγίους προστάτης του Χριστιανικού λαού.

Κρατώντας ξίφος φύλακας στέκομαι και φίλος σου είμαι, είσελθε με χαρά,
εάν όμως είσαι εχθρός πρόξενος κακού και γεμάτος δόλο μακριά μείνε από την πύλη αυτή

Ξιφήρης ίσταμαι και φύλαξ, υμών δε φίλος πέφυκα, είσελθε χαίρων. 
Ή δε εχθρός και βάσκανος και γέμων δόλου, πόρρω άπεχε της πύλης ταύτης.





0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου