Παράκληση στην Παναγία για κάθε ασθένεια


13/2/2017
Ακύλλα και Πρισκίλλης


Παράκληση στην Παναγία για κάθε ασθένεια
Αγίου Ιωάννου Επισκόπου Ευχαΐτων
Εορτή 5 Οκτωβρίου
Τας ασθενείας ιάτρευσον μου Κόρη, Μοναχού Ιωάννου

 Ωδη α'.
Ήχος πλ. δ'. Αρματηλάτην Φαραώ

Τας ασθενείας μου και νόσους ίασαι Θεογεννήτρια, ως τον Θεόν Λόγον, εν σαρκί κυήσασα, τον τοις αυτού παθήμασι, τας ημών μαλακίας, και νόσους πάντων βαστάσασα και τας ασθενείας ιώμενον.

Άνευ ωδίνων η τεκούσα Δέσποινα τας αλγηδόνας μου και τους βαρείς πόνους και τας πιεζούσας με και συνθλιβούσας πάντοθεν δριμυτάτας οδύνας, ελάφρυνον επικούφισον και επισκοπή σου θεράπευσον.

Στρέψον εμοί τον κοπετόν της νόσου μου εις υγείας χαράν τον σκοτεινόν σάκκον τον της καχεξίας μου Παρθένε διαρρήξασα την φαιδράν ευεξίας περίζωσον ευφροσύνην με και αγαλλιάσεως πλήρωον.

Αναπτομένη των παθών η κάμινος, σπινθήρας καίοντας, φθροποιών νόσων και πυρφόρους άνθρακας εξήψε και φλογίζει με πυρετοίς λαυροτάτοις, αλλ' ει δροσίσεις με Δέσποινα, ίαμα η ση δρόσος έσται μοι.


Ωδή γ'. Ουρανίας αψίδος.

Θαυμαστόν εν αγίοις Κόρη Θεόν τέτοκας, όθεν επ' εμέ τα ελέη τα σα θαυμάστωσον· υπεραγία σεμνή και αφορήτους οδύναςι ήδη νεκρωθέντα με ζώωσον δέομαι.

Επί κλίνης οδύνας οδυνηρώς κείμενος, σε επικαλούμαι Παρθένε, κλίνον το ους σου εμοί· σπεύσον του σώσαι με, τάχυνον του εξελέσθαι, πυρός υποσμήχονταςο νυν τη καρδία μου.

Νηπιόφρονα παίσα νέον υιόν άτακτον, ράβδω σωφρονίζει, παιδεύων πατήρ φιλόστοργος· οίδα φιλάνθρωπε, αλλ' ικανώς με τυφθέντα, δια της τεκούσης σε πάλιν ελέησον.

Ισχυράν τε κρηπίδα και ιεράν άγκυραν και αρραγεστάτην ελπίδα Δέσποινα κέκτημαι· διο με κύμασι κλουδωνιζόμενον νόσων, εις υγείας ίθυνον λιμένα εύδιον.

Ωδή δ'.΄Συ μου ισχύς.

Συ την πηγήν, των ιαμάτων επήγασας, νοσημάτων, άβυσσον ξηραίνουσα, υγείαν τοις κακώς πάσχουσι· διο τον δαμασθέντα χαλεπαίς αρρωστείαις, και πικραίς ασθενείαις με ίασαι.

Ίνα τα σα, εκδιηγώμαι θαυμνάσια, Θεοτόκε, και τα μεγαλεία σου ίνα ανθρώπων εν τοις υιοίς, εξομολογώμαι, τα σα ελέη πανύμνητε· επίβλεψον ευσπλάχνως, επ' εμέ τον νοσούντα, και υγείαν τελείαν μοι δώρησαι.

Απαλλαγή, των ασθενούντων υπάρχουσα, και υγεία, πρόχειρος, και ίσασις μεταβολή και αναψυχή, των εν αθυμαίαις και συμφοραίς τε και θλίψεσι· οδύναις πικροτάταις, ανενδότοις με πόνοις, δαπανώμενον οίκτειρον Δέσποινα.

Το ασθενές, της ανθρωπίνης ουσίας Χριστέ, ο φορέσας, δια αγαθότητα τας ασθενείας μου τας πολλάς και τας αρρωστείας, ευσπλάχνως ίασαι εύσπλαχνε· εις τούτο δυσωπούσαν, την αγνώς σε τεκούσαν, κεκτημένος αγνήν Θεομήτορα.


Ωδή ε'. Ίνα τι με απώσω.

Ραντισμοίς οικτιρμών σου, τον στης ασθενείας μου βόρβορον πλύνασα, καθαράς υγείας, απολάυσαι παράσχου μοι Δέσποινα· και γαρ η ζωή μου, κατά μικρόν προδαπανάται, και ελπίς και σωτηρία ουκ έστι μοι.

Εν οδύνη τα έτη, και εν στεναγμοίς η ζωή μου εξέλιπον, και ησθενήσέ μου η ισχύς η του σώματος Δέσποινα· και γαρ εταράχθη, πολυημέρω κατακλίσει, τα οστά μου διο με ελέησον.

Σε θερμή προστασίαν και επικουρίαν ετοίμη εν θλίψεσι, κεκτημένος Κόρη, προς την σην καταφεύγω αντίληψιν· τας πικράς οδύνας, τας αφορήτους αλγηδόνας, το βαρύτατον άλγος μου κούφισον.

Αμαρτίαις επάυξω, άλλας αμαρτίας ο τλήμων εκάστοτε και επισυνάγω, της γεένης το πυρ το ανύποιστον, εν τη παναθλία, εμού ψυχή αφού με ρύσαι, προ της πείρας εκείνης Πανάμωμε.


Ωδή σ'. 'Άβυσσος αμαρτιών.

Μείζονα πυρκαϊάν, της πικράς βαβυλωνίας καμίνου, καυστικωτέρα φλόγα εμπιμπρώσαν και τήκουσαν, πυρετούς διακαείς, ένδον ανάπτουσαν της καρδίας, αμαρτιών μου η ύλη εξήψε μοι.

Όμβρισον μοι φωτεινή, χαριτόβροχε νεφέλη Παρθένε, των ιαμάτων ρείθρα και τακέντα μοι καύσωσι, πυρερών διακαών, δρόσισον δέομαι, και προς τηνπρώτην πάλιν δρομήσαι υγείαν παράσχου μοι.

Ύδατος ζώντος πηγή, το πικρόν και ανυπ0όστατον ύθδωρ των οδυν΄ψν και πόννψ και παθών των του σώματος, το χειμάζων με δεινώς, πράϋνον εύνασον στήσον ψύξον και την καρδίαν γαληνίασον.

Κοίμησον των οδυνών, ακοιμήτω σου πρεσβείας Παρθένε τα συνεχή και λίαν αγριάινοντα, περιόδους πυρετών και τα σφοδρότατα τούτων ρίγη παύσον· και γαρ τα οστά καταθλώσι μου.


Ωδή ζ΄. Παίδες Εβραίων.

Όλην εν σοι την προσδοκίαν την ελπίδα τε της σωτηρίας όλη επιρρίπτω διο, όλην την κοίτην στρέχον, της αρρωστείας Δέσποινα της εμής εις ευρωστίαν.

Ρείθρον ιάσεώς μοι βλύσον και παφλάζουσαν την κάμινον Παρθένε, των σφροδών πυρετών, κατάσβεσον εις τέλος· συ γαρ πηγή βλυστάνουσα, ζωής θείας γλυκύ ρείθρον.

Ήγειρεν άσπετόν μοι φλόγα, η του σώματος πολλή κακοχυμία η και την φυσική ετέφρωσεν ικμάδα, δίκην δαλού ξηράνασα, την αθλίαν μου καρδίαν.

Μόνη χαρά των θλιβομένων, ότι θλίβομαι ταχύ επάκουσον μου, πρόσχες μου τη ψυχή και σου μη αποστρέψεης, το του ελέου πρόσωπον, απ' εμού Θεογεννήτορ.


Ωδή η΄. Επταπλασίως κάμινον.

Νέος τελών παράλυτος, νεκρός έμπνους ημίθνητος, καταβεβλημένος επί κλίνης βέβλημαι· καμοί γαρ εγένετο, τύμβος η κλίνη Δέσποινα, χείρας παρειμένω γόνατα τους πόδας· αλλ' όμως εάν θέλης λόγω με σώσεις μόνω, ως μόνη Θεού μήτηρ και άχραντος παρθένος.

Ανιαροίς νοσήμασι, χαλεποίς αρρωστήμασι και αλλεπαλλήλοις ανιάτοις πάθεσι· δεινώς χειμαζόμενος, ώσπερ εις όρμον εύδιον, εις τον γαληνόν του σου ελέους λιμένα· προσώρμισα Παρθένε, κόπασον οδυνών μου, τον κλύδωνα και παύσον τα ύματα των πόνων.

Χαίρε πηγή χρηστότητος αγαθότητος πέλαγος, και φιλανθρωπίας και ελέος άβυσσε, την σην αγαθότητα, και επ' εμοί θαυμάστωσαν και της κατεχούσης με και κατατρυχούσης εσχάτης ασθενείας, ευσπλαχνίας ρανίδι της σης Θεοκυήτορ απάλλαξον εν τάχει.

Ο ποταμός της χάριτος, ο λουτήρ των ιάσεων, ο της ευφροσύνης και αγαλλιάσεως κρατήρ ανεξάντλητος Θεογεννήορ Δέσποινα, ίασαι καμέ, τον επι κλίνης οδύνης, οικτρώς παρερριμμένον, ώσπερ άψυχον φόρτον και κέρασον μοι πόμα παρεκτικόν υγείας.


Ωδή θ΄. Εξέστη επι τούτω.
 

Ιάτρευσον νοσούντα με χαλεπώς, ως Θεόν Θεοτόκε κυήσασα, άνευ σποράς, νόσους των σωμάτων και των ψυχών, νεύματι τον ιθώμενον, όπως εν υγεία διατελών, υμνώ σε γηθοσύνως, γεραίρω χαρμοσύνως και ευφορσύνωςν, μεγαλύνω σε.

Ως Μήτηρ του των όλων Δημιουργού, συντριβέντα με όλον ανάπλασον, εις χούν παθών και καταρραγέντα με προς την γην, ως αγαθή ανόρθωσον, πάντα γαρ ισχύεις ως δυνατόν, Δεσπότην εν ισχύϊ, γεννήσασα Παρθένε, και όσα θέλειας πάντα δύνασαι.

Ανόρθωσις πεσόντων και ασθενών, η ισχύς και υγεία και ίασις, τον ασθενή και πολυάμαρτητον αληθώς, και καταπεπτωκότα με, σώματι και πνεύματι και ψυχή, ανόρθωσον Παρθένε, αξίωσον υγείας και σωτηρίαν μοι πρυτάνευσον.

Νοσούντων οξυτάτη απαλλαγή, ασθενούντων ετοίμη παράκλησις, αναψυχή των κακοπαθούντων εν συμφοραίς, εις την εμήν ασθένειαν και τηνκακοπάθειαν την πολλήν, επίβλεψον ευσπλάχνως και πρόσχες φιλανθρωπως, εν ιλαρώ σου Κόρη όμματι.

Τροπάριον Σταυροθεοτοκίον ήχος πλ. δ'.

Τον αμνόν και ποιμένα και Σωτήρα του κόσμου εν τω Σταυρώ θεωρούσα η τεκούσα έλεγε δακρύουσα· Ο μεν κόσμος αγάλλεται, δε΄χόμενος την λύτρωσίν, τα δε σπλάχνα μου φλέγονται, ορώσης σου την σταύρωσιν, ήν υπέρ πάντων υπομένεις ο Υιός μου και Θεός μου.


  1. Παράκληση ευχαριστήρια στην Παναγία
  2. Παράκληση στην Παναγία για κάθε ασθένεια - Αγίου Ιωάννου επισκόπου Ευχαΐτων
  3. Παράκληση στην Παναγία για όσους ασθενούν - Μητροφάνους Επισκόπου Σμύρνης
  4. Παράκληση στους οσίους Παρθένιο και Ευμένιο 
  5. Τα 24 μεγαλυνάρια του Αγίου Νεκταρίου
  6. Παράκληση στην Παναγία για κάθε θλίψη - Γερασίμου μοναχού Μικραγιαννανίτου
  7. Παράκληση στην Παναγία για νοσούντες - Γερασίμου μοναχού Μικραγιαννανίτου
  8. Προσευχή νυκτερινή στον Κύριο λυτρούσα της κολάσεως
  9. Παράκληση στην Μεταμόρφωση του Κυρίου - Ιακώβου μοναχού
  10. Παράκληση αγίου Μύρωνος - Γερασίμου μοναχού Μικραγιαννανίτου

 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου